ยังเหลือเวลาอีกสามชั่วโมงกว่า รถไฟจะออกเดินทาง
เจียงหลีเยว่ไม่ได้อยู่ต่อที่โถงข่าวสาร เธอเดินตรงไปยังสถานีรถไฟข้ามเขตของเมืองจันทร์ทมิฬตามแผนที่
สถานีตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของเมือง
หอคอยสีเงินสลับดำสูงตระหง่านทะลุชั้นเมฆ รางโปร่งแสงนับไม่ถ้วนทอดออกมาจากตัวหอ ลอยอยู่กลางอากาศ ก่อนจะพุ่งหายเข้าไปในห้วงมิติสีเทาขาว
ใต้รางไม่มีสิ่งใดค้ำยัน
บางครั้งจะมีรถไฟแล่นออกมาจากห้วงมิติ ตัวรถขนาดมหึมาเคลื่อนผ่านรางโปร่งแสง ส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ
เจียงหลีเยว่เงยหน้ามองอยู่สองครั้ง
คนที่สร้างรางรถไฟข้ามเขตขึ้นในแดนทดสอบที่โครงสร้างมิติปั่นป่วนถึงเพียงนี้ จะต้องมีฝีมือแข็งแกร่งมากแน่
เธอมาถึงเขตรอรถล่วงหน้า
รอบตัวมีผู้เข้าทดสอบจำนวนไม่น้อยที่เตรียมเดินทางไปเมืองหมื่นปรากฏการณ์
รูปร่างเผ่าพันธุ์แตกต่างกันไป บางคนมีร่างกายและใบหน้าเหมือนมนุษย์ทั่วไป ขณะที่สิ่งมีชีวิตบางตัวมองอย่างไรก็ไม่เห็นเค้าโครงมนุษย์เลย
ส่วนใหญ่ล้วนมีกลิ่นคาวเลือดติดตัวอย่างเข้มข้น
พวกที่มีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ในดินแดนทดสอบหมื่นเผ่า คงมีไม่กี่คนที่เป็นคนดี
เจียงหลีเยว่เลือกที่นั่งว่างแห่งหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนก้มหน้าส่งข้อความหาพี่ชายทั้งสอง
[หลีเปียนเยว่: ฉันมาถึงสถานีรถไฟข้ามเขตแล้ว]
[แม่น้ำหวย: พี่ใกล้ถึงแล้ว]
[มู่คั่นอวิ๋น: พี่ขอเวลาอีกหน่อย]
[หลีเปียนเยว่: งั้นเจอกันที่เมืองหมื่นปรากฏการณ์นะ!]
หลังคุยกับพี่ชายสั้น ๆ สองสามประโยค เจียงหลีเยว่ก็เปิดเว็บบอร์ดสาธารณะไถดูต่ออีกพักหนึ่ง
【โรงละครไร้หน้าในเขตระดับเอปิดไปได้ยังไง?】
【เมืองศักดิ์สิทธิ์คืนสู่ปรโลกเกือบยกระดับเป็นเขตระดับเอสแล้วหรือ??】
【เมืองจักรกล เขตระดับเอส ยกระดับเป็นเขตระดับเอสเอสสำเร็จแล้ว แบบนี้ยังมีใครกล้าเข้าไปอีกไหม?】
【มีใครจะรวมทีมไปเขตระดับเอ...】
【......】