เจียงหลีเยว่พาเสวียนเย่ใช้ก้าวพริบตาสุญญตาไปยังพิกัด แต่กลับไม่เห็นทางลงสู่ถ้ำใต้ดิน สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ามีเพียงพืชพรรณสีเขียวขจีเต็มไปหมด
เธอขมวดคิ้วน้อย ๆ แล้วหลับตาลงชั่วครู่
มีแรงชี้นำแผ่วเบาราวกับไม่มีอยู่จริง พาเธอไปหยุดตรงหน้ากอเฟิร์นที่ดูธรรมดาจนแทบไม่สะดุดตา
เจียงหลีเยว่ครุ่นคิดถึงเรื่องที่จิ่วจิ่วพูดไว้ในกลุ่ม ก่อนจะหยิบเพลิงเผาน้ำค้างแข็งออกมาแล้วแทงไปข้างหน้าอย่างฉับไว
ของเหลวสีเขียวอ่อนซึมออกมาจากกอเฟิร์นอย่างกะทันหัน
วินาทีถัดมา พื้นใต้เท้าสั่นไหวเบา ๆ ก่อนจะแยกออกอย่างรุนแรง กลายเป็นปากหลุมดำมืดตรงจุดที่เจียงหลีเยว่ยืนอยู่
ร่างของเธอร่วงลงไปทั้งตัว
ความรู้สึกไร้น้ำหนักถาโถมเข้ามา เสวียนเย่คว้าเสื้อผ้าของเจียงหลีเยว่ไว้แล้วใช้วิชาทะลุผ่านเงา พริบตาเดียวก็ไปปรากฏบนพื้นถ้ำใต้ดิน
รอยแยกเหนือศีรษะปิดลงอย่างรวดเร็ว ตัดแสงจากภายนอกจนหมด ทัศนวิสัยตรงหน้ามืดลงในพริบตา อากาศมีกลิ่นดินชื้นจาง ๆ ลอยอบอวล
ตรงหน้ามีทางแยกมากมายทอดเชื่อมถึงกันทุกทิศทาง ราวกับเขาวงกตใต้ดินขนาดมหึมา
[หลี^^: ฉันมาถึงถ้ำใต้ดินแล้ว พี่ชาย พิกัดทางเข้าอยู่ใกล้กอเฟิร์น พอใช้การโจมตีเปิดทางก็จะร่วงลงมาได้]