จื่อโม่จ่านชิวกับเสี่ยวหยางมาพบกันที่จุดเกิดใหม่อีกครั้ง
คราวนี้ทั้งสองสบตากันเงียบ ๆ อยู่นาน
“จื่อโม่”
“อืม”
“ฉันว่าเราอยู่ที่จุดเกิดใหม่ต่ออีกสักพักก็ได้นะ ถือว่าออกมาพักใจ...”
“อืม....”
สถานการณ์ในสนามรบพลิกมาเข้าทางกิลด์สามสายน้ำอย่างสิ้นเชิงแล้ว
ลู่ยวี่หวยยิ้มกริ่มพลางพูดกับสมาชิกกิลด์ของตัวเองว่า “ไม่ต้องกลัวนะเด็ก ๆ ลุยเลย ระบายความแค้นที่โดนกิลด์หมาป่าสงครามรังแกก่อนหน้านี้ออกมาให้หมด กิลด์รับผิดชอบเอง!”
“เย้! ท่านประมุขจงเจริญ!”
“ฆ่าเลย ฆ่าเลย ฆ่าเลย!”
“สู้ ๆ ๆ ฆ่า ๆ ๆ กิลด์หมาป่าสงคราม พวกแกแย่งอะไรไป สุดท้ายก็ต้องคืนมา!”
“......”
สมาชิกกิลด์สามสายน้ำพุ่งออกไปทันทีราวกับฉีดยากระตุ้นเข้าเส้น
จ้านจื้อจงจางทำอะไรตามอำเภอใจ สมาชิกใต้บังคับบัญชาก็ย่อมเอาอย่าง จนทำตัวกร่างกันสุดขีด ยึดพื้นที่ฝึกเลเวล แย่งมอนสเตอร์คนอื่น พฤติกรรมพวกนี้แทบจะกลายเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นทุกวัน
แม้สมาชิกกิลด์สามสายน้ำจะเคยได้สังหารแรกถึงสองครั้งจนมีประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์ แต่ก็ยังเคยถูกกิลด์หมาป่าสงครามรังแก
คราวนี้เรียกได้ว่าแค้นต้องชำระ มีเรื่องต้องเอาคืน
เวลาผ่านไปทีละวินาที กิลด์หมาป่าสงครามพ่ายแพ้จนแตกกระเจิง ไม่ต้องพูดถึงการรักษารูปขบวนเลย แค่เกิดใหม่ออกมาแล้วจะมีชีวิตรอดเกินหนึ่งนาทีก็ยังยาก
ลู่ยวี่หวยเห็นว่าใกล้หมดเวลาแล้ว จึงรีบส่งข้อความไปในช่องทีม
【ทีม】[แม่น้ำหวย]: เสี่ยวหลี ยึดธงได้แล้ว
สมาชิกคนหนึ่งรีบเข้าไปใกล้เสาธงกลางสนามรบ
เจียงหลีเยว่หันไปฟันสมาชิกกิลด์หมาป่าสงครามที่ขวางหน้าเธอจนตาย พร้อมกวาดล้างคนรอบ ๆ แล้วมุ่งหน้าไปยังธงเช่นกัน
ต้องแน่ใจว่าตอนหมดเวลา ธงจะอยู่ในมือพวกเขา