เก้าวินาทีสุดท้ายบนจอหลักกำลังนับถอยหลัง มือหลายสิบคู่ของเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการล้วนค้างอยู่เหนือปุ่มยืนยัน เฉินเฟิงยกแขนค้างไว้ไม่ยอมวาง ทั้งห้องโถงเหลือเพียงตัวเลขบนหน้าจอนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์ที่เปลี่ยนไปทีละวินาที
แปด
เจ็ด
เย่เฉิงยกตราประทับจดหมายเทียนหยวนขึ้น ผิวตราสีทองหม่นทาบลงบนช่องลงนาม มือที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังตระกูลหลินมาตลอดสามปี ในที่สุดก็ถึงเวลาชักกลับแล้ว
หก ห้า สี่
ภายในห้องรับรองหมายเลขหนึ่งแห่งหยุนติ่ง ผู้คนนับสิบเบียดเสียดกันยกแก้ว ฉู่เทียนเย่าเหยียบขอบโต๊ะชา กระชากคอเสื้อออกพลางตะโกนจนหน้าแดงก่ำ
“สามวินาทีสุดท้ายแล้ว ทุกคนมองให้ดี คุณชายเย่กำลังจะถอนวงเงินสินเชื่อหนึ่งแสนล้าน ใครพลาดไปแม้แต่วินาทีเดียวก็ถือว่าขาดทุน!”
เสียงหัวเราะครืนครั่นดังก้องเต็มห้องรับรอง หลินชูเสวี่ยพิงโซฟา ยกโทรศัพท์ขึ้นตรงหน้า เวลาบนหน้าจอเหลือเพียงห้าสิบแปดวินาทีของเวลา 23 นาฬิกา
เพื่อนสนิทที่อยู่ข้างกายยกแก้วขึ้น หัวเราะจนไหล่สั่น “ชูเสวี่ย พอพ้นเที่ยงคืนแล้วรีบโทรหาเย่เฉิงสิ ถามดูว่าตระกูลหลินขาดเงินไปกี่สตางค์”
หลินชูเสวี่ยจิบไวน์แดง สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน “ไม่ต้องโทรหรอก พอเขาเล่นละครจบ คงไม่มีหน้ารับสายตัวเองด้วยซ้ำ”
ตัวเลขนับถอยหลังถึงศูนย์
เสียงระฆังดังขึ้น
ข้อมือของเย่เฉิงลดลง ตราประทับจดหมายเทียนหยวนกดลงบนคำสั่งปฏิบัติการอย่างหนัก ลายตราสีทองหม่นประทับลงบนกระดาษอย่างชัดเจน เฉินเฟิงยกแขนฟันลงทันที
“ปฏิบัติการ!”
นิ้วมือหลายสิบคู่กดปุ่มพร้อมกัน โปรแกรมทั้ง 96 รายการบนผนังจอหลักเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีเขียวพร้อมกัน ประกาศยุติความร่วมมือทะลุผ่านระบบล็อกเวลา ส่งไปยังธนาคาร คู่สัญญาโครงการ ซัพพลายเออร์ และระบบประเมินผลตามลำดับ
ทีมการเงินรายงานตัวเลขเป็นกลุ่มแรก “ธนาคารทั้งแปดแห่งยุติการสนับสนุนสินเชื่อ กลุ่มทุนเย่ถอนความรับผิดชอบในการเพิ่มระดับเครดิตแล้ว กระบวนการตรวจสอบร่วมเริ่มทำงาน!”