เหลืออีกเพียงห้าวันก็จะถึงตรุษจีน
นักศึกษาที่หยุดเรียนกลับบ้านทยอยออกจากมหาวิทยาลัยกันเป็นจำนวนมาก
เพียงสองวันสั้น ๆ มหาวิทยาลัยที่กว้างใหญ่ก็แทบไม่เหลือผู้คน
ซูหมินเก็บข้าวของเตรียมเดินทางตั้งแต่วันก่อน แล้วขับรถกลับบ้านเกิดไปแล้ว
ภาพคืนนั้นที่ทั้งคู่เมามายอยู่ในร้านเหล้า ราวกับเป็นความลับเงียบงันในค่ำคืนฤดูหนาว
ทั้งคู่ต่างรู้กันอยู่แก่ใจ ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนั้นอีก
เมื่อไม่มีเรื่องจุกจิกในมหาวิทยาลัยมารั้ง ฉีถงเหว่ยจึงทุ่มเทให้กับการปิดงานสิ้นปีของบริษัทเต็มที่
เก้าโมงเช้า
ไทม์สแควร์ บริเวณสำนักงานของบริษัทหยวนเจี้ยนเทคโนโลยี ผู้คนเดินขวักไขว่
ภายในห้องประชุมอเนกประสงค์ขนาดใหญ่
เครื่องปรับอากาศส่วนกลางส่งลมเย็นในอุณหภูมิคงที่ โต๊ะประชุมไม้จันทน์ดำตัวยาวสะอาดเอี่ยม จอโปรเจ็กเตอร์ขนาดใหญ่แสดงตารางสรุปข้อมูลธุรกิจตลอดทั้งปี
ผู้บริหารระดับกลางและระดับสูง หัวหน้าแผนกต่าง ๆ และพนักงานแกนหลักมาร่วมประชุมกันครบถ้วน ที่นั่งเต็มทุกตัว
พนักงานจากฝ่ายช่องทาง ฝ่ายการตลาด ฝ่ายเทคนิค ฝ่ายความเห็นสาธารณะ และฝ่ายธุรการ นั่งแยกตามโซน ทุกคนมีรายงานสิ้นปีฉบับพิมพ์อยู่ในมือ บรรยากาศเคร่งขรึมจริงจัง
ซุนเผิงยืนอยู่ข้างจอใหญ่ มือถือปากการีโมต
“ทุกท่าน วันนี้เป็นการประชุมใหญ่พร้อมหน้าครั้งสุดท้ายของบริษัทในปีนี้ ผมขอเริ่มจากทบทวนงานตลอดทั้งปีก่อนครับ”