วันแรกที่ไปรายงานตัวมหาวิทยาลัย ผมพกเงินหกร้อยล้าน

ตอนที่ 107 การจากลา · เธอจะคิดถึงฉันไหม?

5 นาที· 1.2K คำ

บริษัทหยวนเจี้ยนเทคโนโลยี

ห้องทำงานหมายเลข 1

ฉีถงเหว่ยนั่งหลังตรงบนเก้าอี้ทำงานริมหน้าต่าง ฟังซุนเผิงรายงานความคืบหน้างาน สีหน้าสงบนิ่ง

“บอสครับ ตอนนี้แผนกดูแลกระแสสังคมเปิดทางได้สำเร็จแล้ว อู่ตี้ทำผลงานได้ดีมาก จับจังหวะได้แม่นยำสุด ๆ”

ฉีถงเหว่ยเอ่ยเสียงเรียบว่า

“ทำได้ดีมาก แต่ต้องยึดมั่นในข้อหนึ่งไว้เสมอ—มีความยำเกรงในใจ และห้ามล้ำเส้นเด็ดขาด”

“กระแสสังคมใช้ปกป้องตัวเองได้ ใช้ตอบโต้ได้ และใช้แข่งขันอย่างเป็นธรรมได้”

“แต่ห้ามแตะเส้นต้องห้ามอย่างการปล่อยข่าวลือใส่ร้าย การทำลายชื่อเสียงอย่างผิดกฎหมาย การปลุกปั่นให้เกิดความขัดแย้ง หรือการควบคุมความคิดเห็นด้วยวิธีสีเทาเด็ดขาด”

“ตอนนี้สถานการณ์ในวงการอ่อนไหวมาก ขนาดธุรกิจของเราก็ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ หากเคลื่อนไหวเกินขอบเขต ก็อาจดึงดูดความสนใจเป็นพิเศษจากหน่วยความมั่นคงไซเบอร์ หน่วยงานพาณิชยกรรม และหน่วยงานความมั่นคงทางอินเทอร์เน็ตได้ง่าย”

“บอกอู่ตี้ว่าให้ชนะอย่างมั่นคง ทำพอประมาณ อย่าทำเกินพอดี เผื่อทางไว้สามส่วน ซ่อนกำลังไว้อีกเก้าส่วน”

ซุนเผิงพยักหน้ารับอย่างจริงจัง “ผมเข้าใจแล้ว ผมจะกำชับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า”

สงครามธุรกิจไร้เสียงแพร่งพราย รู้จักวางตัวพอดีจึงเป็นผู้ชนะ

สิ่งที่ฉีถงเหว่ยต้องการคือการขยายธุรกิจอย่างถูกต้องตามกฎหมายและมั่นคง ไม่ใช่แสดงความโดดเด่นจนเกินไปแล้วหาเรื่องใส่ตัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป