เรื่องราวในอดีตลอยลับไปดั่งฝันเก่า วันนี้เขาได้ย้อนกลับมายืนบนเส้นทางวัยหนุ่มอีกครั้ง
เสมียนตรวจต้นฉบับอาวุโสวัย 38 ปีแห่งหนังสือพิมพ์เหมียนโจวเดลี่—
ฉีถงเหว่ย ได้กลับชาติมาเกิดใหม่แล้ว!
ตัวตนใหม่ของเขาคือนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสุดท้าย ห้อง 5 รุ่นปี 2003 โรงเรียนมัธยมปลายอันดับหนึ่งเมืองเหมียนโจว มณฑลหั่นชวน
ขณะนี้ เด็กหนุ่มวัย 18 ปีผู้นี้
กำลังนอนหงายแผ่แขนแผ่ขาอยู่บนเตียงในห้องนอนของตัวเอง รอคอยคำตัดสินอันไร้ความปรานีจากโชคชะตา
ถ้าจำไม่ผิด วันนี้เป็นวันประกาศคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย
—วันที่ 25 มิถุนายน 2003
ปีนี้ชาวเน็ตในยุคหลังต่างยกให้เป็นปีสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ยากที่สุดในประวัติศาสตร์ประเทศหัวกั๋ว
ก่อนวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย มณฑลหั่นชวนเกิดคดีข้อสอบถูกขโมย เพื่อความเป็นธรรม สถาบันสอบแห่งประเทศหัวกั๋วจึงประกาศยกเลิกข้อสอบชุดเดิมอย่างเร่งด่วน แล้วเปลี่ยนมาใช้ข้อสอบสำรองชุดหนึ่งที่มีระดับความยากสุดขีด โดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์ที่โจทย์พลิกแพลงชวนพิศวง มีข้อสอบนอกหลักสูตรอยู่เต็มไปหมด ระดับความยากเทียบเท่าการแข่งขันโอลิมปิก บดขยี้ผู้เข้าสอบทั่วไปจนแทบไม่เหลือชิ้นดี
ปีนั้นคะแนนเฉลี่ยคณิตศาสตร์ทั่วประเทศเฉียดห้าสิบคะแนน ผู้ที่สอบผ่านมีเพียงไม่กี่คน
ชาติที่แล้ว ฉีถงเหว่ยก็อ่อนคณิตศาสตร์อยู่แล้ว เมื่อมาเจอข้อสอบระดับนรกชุดนี้ ผลลัพธ์ย่อมคาดเดาได้ไม่ยาก
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาสอบไม่ติด!
ภายหลังเขาทำได้เพียงไปเรียนมหาวิทยาลัยระดับสามในเมืองเอกของมณฑล พอเรียนจบก็หางานสะดุดซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุดท้ายต้องอาศัยเส้นสายเข้าไปทำงานในสำนักพิมพ์เล็ก ๆ แห่งหนึ่งในเมืองเล็ก ๆ ใช้ชีวิตธรรมดาไร้ผลงานไปครึ่งค่อนชีวิต...
ฉีถงเหว่ยเปลี่ยนท่านอนให้สบายขึ้น แล้วปัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป
จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นมาได้ว่า ในเมื่อสวรรค์ให้เขากลับมาใช้ชีวิตใหม่อีกครั้ง นั่นหมายความว่าเขาจะมีตัวช่วยพิเศษติดตัวมาด้วยหรือเปล่า?
ชาติที่แล้วฉีถงเหว่ยเป็นนักอ่านนิยายตัวยง อ่านนิยายแนวเกิดใหม่พลิกชีวิตจนอดหลับอดนอนมาไม่น้อย
พระเอกคนไหนบ้างที่ไม่ได้เปิดฉากมาก็เก่งกาจเหนือคนอื่น? ไม่ก็มีระบบติดตัว ไม่ก็มีมิติส่วนตัว สารพัดตัวช่วยพิเศษผุดขึ้นมาไม่ขาด โกงไปตลอดทางแล้วก็นอนชนะสบาย ๆ
ด้วยความหวังลึก ๆ เขารีบเริ่มสำรวจร่างกายที่ยังหนุ่มแน่นแข็งแรงนี้ทันที
เขาค้นกระเป๋าเสื้อ ซอกแขนเสื้อ และผิวหนังทั่วร่าง ตั้งสมาธิสัมผัสอย่างเต็มที่ พยายามหาร่องรอยของกระแสข้อมูล มิติสำหรับเก็บของ หรือพลังพิเศษใด ๆ
ผลคือคลำหาอะไรไม่เจอเลยสักนิด!
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มวัย 18 ปีธรรมดา ๆ ที่ไม่มีระบบ ไม่มีมิติส่วนตัว และไม่มีพลังพิเศษ
แต่พอคิดอีกที ฉีถงเหว่ยก็รู้สึกว่าอาจไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้น
เขามีเหตุผลที่จะเชื่อว่า ในวินาทีที่มาถึงโลกใบนี้ สวรรค์ได้มอบตัวช่วยพิเศษระดับสูงสุดให้แก่เขาแล้ว
—ตัวช่วยพิเศษของคนอื่นเป็นความสามารถเสมือนจริงที่จับต้องไม่ได้ ส่วนตัวช่วยของเขาคือกระแสแห่งยุคสมัย ข่าวเก่าหายากที่หาอ่านไม่ได้อีกแล้ว และความลับทางธุรกิจที่สลักอยู่ในกระดูกของเขา
เรียกได้ว่าไร้เทียมทานสุด ๆ!
ฉีถงเหว่ยเงยหน้ามองแสงแดดร้อนระอุในเดือนมิถุนายนที่ส่องอยู่นอกหน้าต่าง หัวใจพลันร้อนระอุขึ้นมา
ความคิดบ้าบิ่นอย่างหนึ่งค่อย ๆ ผุดขึ้นในใจ
ตลอดสิบปีที่ทำงานตรวจต้นฉบับในชาติที่แล้ว เขาตรวจทานและย้อนทบทวนข่าวเก่าหายากมานับไม่ถ้วน จึงจดจำเหตุการณ์พลิกล็อกสะเทือนวงการครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในปีแรกซึ่งหวยสองสีเริ่มวางจำหน่ายในปี 2003 ได้ขึ้นใจ
งวดนั้นหวยสองสีออกรางวัลที่หนึ่งมูลค่าห้าล้านหยวนก่อนหักภาษีหนึ่งรางวัล ที่เหลือเชื่อคือผู้ถูกรางวัลกลับสละสิทธิ์อย่างลึกลับ ไม่มาขึ้นเงินภายในกำหนด เงินมหาศาลก้อนนี้จึงถูกยกเลิกสิทธิ์และนำส่งคลังทั้งหมดในท้ายที่สุด
หมายเลขรางวัลชุดนั้นในปีนั้นสลักอยู่ในกระดูกของเขามานานแล้ว
【ลูกบอลสีแดง: 03, 09, 12, 15, 28, 33】
【ลูกบอลสีน้ำเงิน: 07】
และพรุ่งนี้ก็เป็นวันออกรางวัลแล้ว!
…………
เหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก่อนปิดรับสลาก
ฉีถงเหว่ยมองเวลาบนโทรศัพท์โนเกียในมือ แล้วเด้งตัวลุกจากเตียงทันที เขาคว้าเงินทั้งหมดในกระปุกออมสินรูปหมู ก่อนพุ่งออกจากบ้านราวกับคนบ้า
“ถงเหว่ย ลูกจะไปไหน?” เสียงแม่จ้าวกุ้ยหลานร้องถามอย่างร้อนใจดังมาจากในบ้าน
ฉีถงเหว่ยไม่หยุดฝีเท้า เพียงตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า “แม่ครับ ผมออกไปข้างนอกเดี๋ยวหนึ่ง!”
บนถนนสายเก่า ผู้คนส่งเสียงอื้ออึง คลาคล่ำไปด้วยความคึกคัก
ฉีถงเหว่ยไม่สนใจสภาพแวดล้อมรอบตัวที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา เขาวิ่งสุดฝีเท้าตรงไปยังร้านสลากกินแบ่งแห่งเดียวตรงหัวมุมถนนที่ยังจำได้
ร้านขายสลากในปี 2003 ทั้งทรุดโทรมและเรียบง่าย ผนังติดโปสเตอร์ประชาสัมพันธ์เก่า ๆ สีซีดอยู่ไม่กี่แผ่น ภายในร้านมีคนซื้อสลากอยู่เพียงไม่กี่คน
หวยสองสีเพิ่งเริ่มวางจำหน่ายได้ไม่นาน คนส่วนใหญ่ยังไม่เข้าใจกติกา และไม่มีใครกล้าเชื่อว่ากระดาษแผ่นเล็ก ๆ จะพลิกชีวิตให้ร่ำรวยมหาศาลได้
เจ้าของร้านคาบบุหรี่ไว้ในปาก เงยหน้ามองเขาอย่างเกียจคร้าน “หนุ่มน้อย จะซื้อสลากหรือ? ให้เครื่องสุ่มเลขหรือเลือกเอง?”
“เลือกเองครับ”
ฉีถงเหว่ยมีสีหน้าเรียบเฉย บอกหมายเลขชุดที่จำขึ้นใจได้อย่างไม่ผิดแม้แต่ตัวเดียว
“ลูกบอลสีแดง 03, 09, 12, 15, 28, 33 ลูกบอลสีน้ำเงิน 07”
“แทงสิบเท่า สิบสองชุด เอาหมายเลขชุดเดียวกันทั้งหมด”
เจ้าของร้านได้ยินแล้วชะงักไปทันที ก่อนจะอดหัวเราะเยาะไม่ได้ “หนึ่งร้อยยี่สิบใบ ลงเงินกับเลขชุดเดียวทั้งหมดเลยหรือ? หนุ่มน้อย ไปเจออะไรมากระทบใจมาหรือไง?”
ผู้ซื้อสลากทั่วไปไม่เลือกเลขตามวันเกิดหรือเลขมงคล ก็ใช้เครื่องสุ่ม ไม่มีใครดันทุรังลงเงินก้อนใหญ่กับเลขชุดเดียว
ฉีถงเหว่ยขี้เกียจอธิบาย
แมลงฤดูร้อนย่อมคุยเรื่องน้ำแข็งไม่ได้ กบในบ่อก็ย่อมคุยเรื่องมหาสมุทรไม่ได้
เขาแค่อยากรวยเงียบ ๆ ไม่อยากทิ้งปัญหาไว้ภายหลังด้วยการดึงดูดความสนใจจากคนอื่น
เครื่องพิมพ์ส่งเสียงกึกกัก พิมพ์สลากออกมาอย่างรวดเร็ว สลากแผ่นบางหนึ่งร้อยยี่สิบใบเรียงลงบนเคาน์เตอร์อย่างเป็นระเบียบ
ฉีถงเหว่ยเก็บสลากทั้งหมดอย่างระมัดระวัง แล้วสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อแนบอก
เจ้าของร้านมองท่าทางจริงจังของเขาแล้วพูดหยอกว่า “หนุ่มน้อย ถ้าถูกรางวัลใหญ่ขึ้นมาจริง ๆ อย่าลืมกลับมาเลี้ยงเหล้าฉันล่ะ!”
ฉีถงเหว่ยยิ้มบาง ๆ “ด้วยสภาพร่างกายของคุณ ผมว่าอย่าแตะเหล้าจะดีกว่าครับ”