ซุนเผิงทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก
เช้าวันรุ่งขึ้น เขาก็โทรหาหยางเผยซินทันที
ปลายสาย หยางเผยซินพอรู้ว่าเป็นซุนเผิง เพื่อนร่วมรุ่น น้ำเสียงก็ไม่ได้อบอุ่นเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่ได้จงใจตีตัวออกห่าง
เมื่อรู้ว่าซุนเผิงอยากคุยเรื่องความร่วมมือในการทำธุรกิจและนัดพบกันต่อหน้า เขาก็ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนตอบรับทันที
แต่หยางเผยซินก็มีเงื่อนไขเพิ่มมาข้อหนึ่ง เขาจะพาคนรู้จักมาร่วมด้วย
เรื่องนี้ฉีถงเหวยไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย
ตอนนี้บริษัทหยวนเจี้ยนเทคโนโลยีขาดทั้งสายสัมพันธ์ ช่องทาง และทรัพยากรจากทางการ ไม่กลัวคนมามาก แต่กลัวช่องทางมีน้อย มีคนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน ก็เท่ากับมีทรัพยากรเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่าง นับว่าไม่ใช่เรื่องเสียหาย
สุดท้ายสถานที่นัดพบถูกกำหนดให้เป็นร้านกาแฟชั้นหนึ่งของโรงแรมเจียหยวนอินเตอร์เนชันแนล
ในปี 2003 นี่เป็นหนึ่งในโรงแรมห้าดาวสำหรับรับรองชาวต่างชาติไม่กี่แห่งในหรงเฉิง สภาพแวดล้อมเงียบสงบ ระดับหรูหรา เป็นสถานที่ที่คนในแวดวงนิยมใช้เจรจาธุรกิจและติดต่อขอทรัพยากรมากที่สุด เพื่อให้การเจรจาครั้งนี้สำเร็จ ฉีถงเหวยจึงพักอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว
บ่ายสามโมง ร้านกาแฟมีผู้คนไม่มาก บรรยากาศสงบเงียบ แสงไฟสีเหลืองนวลยิ่งขับให้บรรยากาศดูเป็นทางการ
คนสองคนปรากฏตัวที่ประตูตรงเวลา เดินตามกันมา แต่บุคลิกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ชายหนุ่มที่เดินนำสวมเสื้อเชิ้ตสะอาดสะอ้าน ใบหน้าดูสุภาพเรียบร้อย ทุกอิริยาบถแฝงความสุขุมและคล่องแคล่วอันเป็นเอกลักษณ์ของคนทำงานในหน่วยงานรัฐ รู้จักรุกถอยและวางตัวได้อย่างเหมาะสม เขาคือหยางเผยซินจากสำนักงานคณะกรรมการสื่อสารแห่งมณฑล