กู้เฉินอวี่ก้าวขึ้นเวที รับไมโครโฟนมาไว้ในมือ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะปกปิด
เขามองผู้คนนับพันใต้เวที พลางกล่าวด้วยอารมณ์ฮึกเหิมว่า
“ท่านผู้บริหาร อาจารย์ และเพื่อนนักศึกษาทุกท่าน!”
“ณ ที่นี้ ผมขอประกาศข่าวดีครั้งประวัติศาสตร์ให้ทุกคนทราบ!”
“หลังผ่านการคัดเลือกหลายรอบทั่วประเทศ การพิจารณาขั้นสุดท้ายระดับมณฑล และการตรวจสอบซ้ำจากผู้เชี่ยวชาญ—”
“ชมรมธุรกิจของวิทยาลัยหรงเฉิงของเรา ในนามของมณฑลหั่นชวน ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศระดับประเทศของการแข่งขันธุรกิจนักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งชาติได้สำเร็จ!”
สิ้นเสียงประกาศ ทั้งสนามเงียบลงชั่วขณะ
วินาทีถัดมา เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องกึกก้องก็แทบจะถล่มหลังคาหอประชุม!
กู้เฉินอวี่พูดต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งวิทยาลัยหรงเฉิง ที่ทีมของเราผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ!”
“และยังเป็นทีมจากสถาบันอุดมศึกษาเพียงทีมเดียวของมณฑลหั่นชวนในปีนี้ ที่ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ!”
ทีมเดียวของทั้งมณฑล!
ความก้าวหน้าครั้งประวัติศาสตร์!
เหล่าผู้บริหารวิทยาลัยที่อยู่ด้านล่างต่างเชิดหน้าชูตา หลังตรงขึ้น ใบหน้าเปี่ยมด้วยเกียรติยศ
อาจารย์และนักศึกษาทุกคนในงานต่างพากันฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง...
เสียงผิวปากและเสียงโห่ร้องดังขึ้นไม่ขาดสาย ทั้งหอประชุมจมดิ่งสู่บรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองอย่างสมบูรณ์
……