อดีตที่ผ่านมาคือความฝันเก่า ๆ วันนี้ได้กลับมายืนบนก้าวแรกของวัยหนุ่มอีกครั้ง
เขาคือเสมียนตรวจหนังสือพิมพ์อาวุโสของสำนักพิมพ์เหมียนโจวริบเปาเซ่อ วัย 38 ปี —
ฉีถงเหว่ย กลับชาติมาเกิดใหม่แล้ว!
ตัวตนใหม่ของเขาคือเด็กเรียนจบมัธยมปลายชั้น 5 ห้อง ห้องเรียนรุ่นปี 2546 ของโรงเรียนมัธยมปลายเบอร์หนึ่งเมืองเหมียนโจว มณฑลหั่นชวน
ตอนนี้เจ้าหนุ่มวัย 18 ปีผู้นี้
กำลังนอนแผ่หลังจมอยู่บนเตียงในห้องนอนของตัวเอง รอคอยคำตัดสินอันไร้ความปรานีของชะตากรรม
ถ้าจำไม่ผิด วันนี้คือวันประกาศคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย
— วันที่ 25 มิถุนายน 2546
ปีนี้คือปีที่ชาวเน็ตยุคหลังยกให้เป็นปีสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ยากที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศหัวกั๋ว
ก่อนวันสอบไม่นาน มณฑลหั่นชวนเกิดคดีกระดาษข้อสอบถูกขโมย เพื่อความเป็นธรรม สถาบันสอบแห่งหัวกั๋วจึงประกาศยกเลิกข้อสอบชุดเดิม แล้วเปลี่ยนไปใช้ชุดสำรองที่ยากสุด ๆ ทุกข้อสอบ โดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์ที่โจทย์แสบสันท์ประหลาด มีแต่ข้อเกินเกณฑ์หลักสูตร ระดับโอลิมปิกบดขยี้นักเรียนธรรมดาจนราบเป็นหน้ากลอง
ปีนั้นคะแนนเฉลี่ยคณิตศาสตร์ของทั้งประเทศแทบแตะห้าสิบ คนที่ได้คะแนนผ่านมีนับหัวได้
ชาติที่แล้ว ฉีถงเหว่ยก็โดนธรรมชาติมาไม่เก่งอยู่แล้ว มาเจอข้อสอบระดับนรกแบบนี้เข้า ผลจะออกมาเป็นอย่างไรก็เห็นได้ชัด
ไม่ผิดคาด เขาสอบตก!
พอได้เรียนต่อปริญญาตรีชั้นสามในเมืองหลวงมณฑล พอจบก็หางานไม่เป็นท่า สุดท้ายต้องอาศัยเส้นสายเข้าทำงานในสำนักพิมพ์เล็ก ๆ ในเมืองเล็ก ยับยั้งชั่งใจอยู่อย่างสามัญมาครึ่งชีวิต
ฉีถงเหว่ยเปลี่ยนท่านอนเป็นท่าที่สบายกว่าเดิม ปล่อยให้ความคิดต่าง ๆ จางหายไป
แล้วก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาลอย ๆ ถ้าฟ้าให้เขามีชีวิตอยู่ใหม่อีกครั้ง แปลว่ามีตัวช่วยพิเศษมาให้ด้วยหรือเปล่า?
ชาติที่แล้ว ฉีถงเหว่ยเป็นนักอ่านนิยายเว็บตัวยง ไม่เคยหลับตื่นในกลางดึกแบบนี้เพราะอ่านนิยายทำชาติใหม่สวยขึ้นหรือนิยายฟินดีแต่ละเรื่อง
พระเอกแต่ละคนไม่ใช่เปิดเกมมาพร้อมอภิสิทธิ์กันทั้งนั้นหรือ? ระบบติดตัว โลกในตุ้มพก ตัวช่วยพิเศษสารพัดแบบเกิดขึ้นไม่ซ้ำกัน พากันเปิดโกงสบาย ๆ จนชนะตลอดทาง
เขาจับหวังลุ้นนิดหน่อยแล้วรีบเริ่มลูบคลำร่างกายที่แข็งแรงและเยาว์วัยนี้ทันที
เปิดกระเป๋าเสื้อ รีดแขนเสื้อ ลูบผิวหนังทั่วตัว ตั้งสมาธิสัมผัสอย่างเต็มที่ เฝ้ามองหาร่องรอยของกระแสข้อมูล พื้นที่เก็บของ หรือพลังพิเศษอะไรก็ตาม
ผลคือไม่มีอะไรเลยแม้แต่เส้นขน!
ความจริงพิสูจน์ว่า เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดาวัย 18 ที่ไร้ระบบ ไร้พื้นที่วิเศษ ไร้พลังพิเศษ
แต่พอคิดทวนอีกรอบ ฉีถงเหว่ยกลับรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องเป็นอย่างนั้น
เขามีเหตุผลที่จะเชื่อว่า ณ วินาทีที่กลับมายังโลกใบนี้ ฟ้าได้มอบตัวช่วยพิเศษระดับสูงสุดให้กับเขาไปแล้ว
— ตัวช่วยของคนอื่นเป็นความสามารถเสมือนที่จับต้องไม่ได้ แต่ตัวช่วยของเขาคือกระแสยุคสมัย ข่าวเก่ารุ่นหายาก และความลับทางธุรกิจที่ถูกสลักจารึกลงในกระดูกของเขา
บอกเลยว่าไม่มีอะไรจะเกรียงไกรกว่านี้อีกแล้ว!
ฉีถงเหว่ยเงยหน้ามองแสงอาทิตย์เดือนมิถุนายนที่ร้อนฉ่านนอกหน้าต่าง ใจเป็นสุริยะไหม้ร้อนวูบ
ความคิดอันบ้าบิดบางอย่างค่อย ๆ ลอยขึ้นมาในใจ
ชาติที่แล้วเขาใช้ชีวิตตรวจทานต้นฉบับมาสิบปี ผ่านงานตรวจสอบย้อนกลับข่าวเก่ารุ่นหายากมานับไม่ถ้วน และจำเหตุการณ์ประหลาดช็อกโลกตอนหวยสองสีออกใหม่ปีแรกปี 2546 ได้แม่นยำราวกับสลักไว้ในใจ
งวดนั้นหวยสองสีออกรางวัลที่หนึ่งแจ็กพอตห้าล้านก่อนภาษีหนึ่งใบ ที่เหลือเชื่อคือ ผู้ซื้อที่ถูกรางวัลกลับหายสาบสูญไปนิรันดร์ไม่ยอมมาขึ้นเงิน เมื่อครบกำหนด เงินก้อนมหาศาลนี้จึงถูกยกเลิกทั้งจำนวน นำส่งคลังของแผ่นดินไป
หมายเลขที่ออกรางวัลปีนั้นถูกแกะสลักไว้ในกระดูกของเขามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
【เลขแดง: 03, 09, 12, 15, 28, 33】
【เลขน้ำเงิน: 07】
และพรุ่งนี้ คือวันออกรางวัล!
…………
เหลือเวลาก่อนจะหยุดขายลอตเตอรี่ไม่ถึง 1 ชั่วโมง
ฉีถงเหว่ยมองเวลาบนโทรศัพท์โนเกียในมือแล้วเด้งตัวลุกจากเตียง รีบเทเงินจากกระปุกหมูทั้งกระปุกใส่กระเป๋าแล้ววิ่งกระแทกประตูออกจากบ้านไปเหมือนคนบ้า
"ถงเหว่ย จะไปไหน?" เสียงของมารดา จ้าวกุ้ยหลาน ที่เป็นห่วงดังมาจากในบ้าน
ฉีถงเหว่ยไม่หยุดฝีเท้า รีบตอบสั้น ๆ ว่า "แม่ หนูออกไปแป๊บนึงนะ!"
บนถนนเก่า ผู้คนขวักไขว่เสียงดังครึกครื้น เต็มไปด้วยบรรยากาศความรุ่งเรือง
ฉีถงเหว่ยไม่สนใจสิ่งแวดล้อมที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตาโดยรอบ วิ่งสุดฝีเท้าตรงไปยังแผงขายสลากการกุศลเพียงแห่งเดียวที่ปากถนนตามความทรงจำ
แผงลอตเตอรี่ปี 2546 คร่า ๆ ง่าย ๆ ผนังเกาะติดโปสเตอร์โฆษณาสีซีดจาง ในร้านมีลูกค้านั่งกรอกสลากอยู่เพียงไม่กี่คน
หวยสองสีเพิ่งออกวางขายได้ไม่นาน คนส่วนใหญ่ยังไม่เข้าใจวิธีเล่น ยิ่งไม่มีใครกล้าเชื่อว่ากระดาษแผ่นเล็ก ๆ ใบเดียวจะชักนำความมั่งคั่งมหาศาลถึงล้านถึงล้านได้
เจ้าของแผงจับบุหรี่ไว้ในปาก เงยหน้ามองเขาอย่างเกียจคร้าน "หนุ่มน้อย ซื้อลอตเตอรี่หรือ? จะให้เครื่องสุ่มเลขหรือจะเลือกเอง?"
"เลือกเอง"
ฉีถงเหว่ยแจ้งหมายเลขชุดที่จำขึ้นใจทีละตัวอย่างใจเย็นเป็นปกติ
"เลขแดง 03, 09, 12, 15, 28, 33 เลขน้ำเงิน 07"
"เล่นสิบเท่า ทำสิบสองชุด เลขซ้ำกันหมดทุกชุด"
เจ้าของแผงได้ยินแล้วตัวชายขึ้นมาทันที แล้วก็หัวเราะเยาะออกมาไม่ได้ "หนึ่งร้อยยี่สิบใบ ลงเลขชุดเดียวกันทั้งหมดเหรอ? หนุ่มน้อย เจออะไรมากระทบใจหรือเปล่า?"
ลูกค้าทั่วไปเวลาเลือกเลข ไม่ก็เลือกวันเกิดเลขมงคล ไม่ก็ให้เครื่องสุ่ม ไม่มีใครเข็ดหลามเลขชุดเดียวแล้วเทเงินก้อนลงเล่นซ้ำหนัก ๆ หรอก
ฉีถงเหว่ยขี้เกียจอธิบาย
คนอยู่ที่ไหนก็เห็นโลกแค่เท่านั้น คนในบ่อก็เห็นฟ้าแค่ปากบ่อ
เขาแค่อยากมั่งคั่งอย่างเงียบ ๆ ไม่อยากทิ้งร่องรอยให้คนอื่นสังเกตแล้วเกิดความเสี่ยงภัย
เครื่องพิมพ์ติดต่อกันเป็นจังหวะ พิมพ์สลากออกมาราวกับบิน สลากบาง ๆ หนึ่งร้อยยี่สิบใบเรียงรายอยู่บนเคาน์เตอร์อย่างเป็นระเบียบ
ฉีถงเหว่ยเก็บสลากทั้งหมดอย่างระมัดระวัง แล้วสอดไว้แนบอกในกระเป๋าเสื้อด้านใน
เจ้าของแผงมองท่าทางจริงจังของเขาแล้วแซวว่า "หนุ่มน้อย ถ้าถูกรางวัลใหญ่จริง ๆ ต้องกลับมาชวนพี่ดื่มเหล้านะ!"
ฉีถงเหว่ยยิ้มบาง ๆ "สุขภาพพี่แบบนี้ งดเหล้าไว้ดีกว่านะ"