เดือนมิถุนายน มหาวิทยาลัยเป่ยเฉิงจมอยู่ใต้ร่มเงาหนาทึบของต้นอู๋ถง ริมถนนสายหลักมีป้ายผ้าสีแดงต้อนรับฤดูกาลรับปริญญาพาดอยู่
นักศึกษาสวมชุดครุยถ่ายรูปมีให้เห็นทุกหนแห่ง เสียงหัวเราะพูดคุยลอยไปตามสายลมจนถึงหอพัก
มู่ซีหร่านกับมู่หานเยว่เป็นนักศึกษาชั้นปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยเป่ยเฉิงรุ่นเดียวกัน เพียงแต่คนหนึ่งเรียนภาษาจีนอยู่คณะอักษรศาสตร์ ส่วนอีกคนเรียนการเงินอยู่คณะบริหารธุรกิจ ปกติแทบไม่มีโอกาสได้ข้องเกี่ยวกัน
นับตั้งแต่เรื่องคุณหนูตัวจริงตัวปลอมแพร่สะพัดในแวดวงคนรู้จัก ข่าวลือก็ลามไปทั่วมหาวิทยาลัย
เพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนชมรมที่เคยวนเวียนอยู่รอบตัวมู่ซีหร่าน ต่างค่อย ๆ ตีตัวออกห่าง รายชื่อในกล่องข้อความเงียบเหงาลงไปกว่าครึ่ง
มู่ซีหร่านกลับไม่ได้ใส่ใจ
น้ำใจคนขึ้น ๆ ลง ๆ เป็นเรื่องปกติของโลก เธอไม่มีทางโวยวายร้องไห้เพียงเพราะคนอื่นตีตัวออกห่างเหมือนเจ้าของร่างเดิม