“เอาชนะหญิงสาวที่อยู่แต่ในห้องหับแล้วเอาไปพูดต่อ คุณหนูเมิ่งคิดว่ามันน่าภูมิใจนักหรือ?”
คำพูดประโยคเดียวแทงทะลุความคิดของเมิ่งเยียนหลัวได้อย่างแม่นยำ สีหน้านางพลันเปลี่ยนไปทันที
นางกำลังจะอ้าปากโต้กลับ ก็ได้ยินเสียงของมู่ซีหร่านเคร่งขรึมขึ้น น้ำเสียงไพเราะอ่อนหวานของนางดังก้องไปทั่วบริเวณ
“แพ้ชนะและเกียรติยศส่วนตัวของฉัน เดิมทีก็ไม่ได้สำคัญอะไร”
“แต่วันนี้ฉันยืนอยู่ตรงนี้ในนามของจวนโหวจิ้งอัน”
“ศักดิ์ศรีของจวนโหว ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมาดูหมิ่นได้ตามใจ คุณหนูเมิ่งอยากประลอง ฉันก็ยินดีรับคำท้า”
สิ้นเสียง รอบด้านก็มีเสียงสูดปากเบา ๆ และเสียงชื่นชมดังขึ้นเป็นระลอก
ถ้อยคำของนางอ่อนโยนแต่หนักแน่น ไม่เสียความนุ่มนวลและความพอดีของฮูหยิน ทั้งยังวางจุดยืนของจวนไว้อย่างมั่นคง