เขาเพียงยืนอยู่เบื้องหลังนาง กวาดล้างความกังวลทั้งปวงให้หมดสิ้น คอยคุ้มกันนางอยู่ไม่ห่าง
เสิ่นจิงหลานสูดหายใจลึก ข่มกลั้นอารมณ์ที่พลุ่งพล่านไว้
สายตาลุ่มลึกจับจ้องใบหน้าของนาง ก่อนเอ่ยเสียงแผ่วว่า “พี่สะใภ้ ระวังตัวด้วย”
สิ้นเสียง เขาก็หันไปสั่งการองครักษ์ที่อยู่เบื้องหลังด้วยเสียงต่ำ
“รีบเตรียมม้าฝีเท้าดี แล้วส่งหมอที่ติดตามมาทั้งหมดไปประจำข้างสนามแข่ง”
“แม้แต่เบาะรองกับยารักษาแผลก็ต้องเตรียมไว้ให้พร้อมล่วงหน้า”
-
ไม่นานนัก มู่ซีหร่านก็เปลี่ยนชุดขี่ม้าออกมา
นางสวมชุดรัดกุมแขนแคบ คอเสื้อไขว้สีขาวจันทร์ คาดเข็มขัดหนังสีเดียวกันปักลายดอกเหมยสีเงินไว้ที่เอว ขับให้เอวคอดบางราวกับโอบได้ด้วยมือเดียวดูยิ่งบอบบาง
ปลายแขนเสื้อแคบกระชับอยู่ตรงข้อมือ เผยให้เห็นข้อมือขาวผ่องช่วงหนึ่ง
วันก่อน ๆ เสื้อคลุมแขนกว้างบดบังรูปร่างของนางไว้ จึงเห็นเพียงเรือนร่างบอบบางอ่อนหวาน