ยามเย็นวันนั้น เกล็ดหิมะเม็ดเล็กโปรยปรายลงมาอีกครั้ง กระทบกระดาษหน้าต่างจนเกิดเสียงกรอบแกรบแผ่วเบา
ทว่าภายในห้องอุ่นกลับอบอ้าวร้อนผ่าว หม้อไฟทองแดงตั้งอยู่บนเตาถ่าน น้ำซุปกระดูกสีขาวนวลเดือดปุด ๆ กลิ่นหอมสดชื่นปนไอร้อนลอยอบอวลไปทั่วทั้งห้อง
นี่คือหม้อไฟป๋อเสียก้งที่เสิ่นจิงหลานตั้งใจให้ห้องครัวเตรียมไว้
เนื้อแกะสไลซ์บางจุ่มลงในน้ำซุปเดือดเพียงครู่เดียวก็นุ่มละลายในปาก เหมาะสำหรับช่วยให้ร่างกายอบอุ่นในวันที่หิมะตกที่สุด
เสิ่นจิงหลานถอดเสื้อคลุมสีดำสนิทเนื้อหนาออก เหลือเพียงชุดลำลองสีเขียวอมฟ้าลายทอละเอียด คอเสื้อคลายออกเล็กน้อย เผยให้เห็นแนวกระดูกไหปลาร้า
ใต้แสงโคมมองเห็นได้ชัดว่าแผ่นหลังและหัวไหล่ของเขากว้างผึ่งผาย เอวคอดกระชับ รูปร่างไหล่กว้างเอวสอบดูโดดเด่นพอดีเมื่อเสื้อผ้าขับเน้น