ลมบนหน้าผาพัดกรรโชกเย็นเยียบ หอบเสียงสนเสียดสีกันดังหวิว ๆ
เบื้องล่างคือหุบเหวลึกหมื่นจั้งที่เมฆหมอกปั่นป่วน แม้แต่เสียงลมจากก้นหุบเขายังฟังดูอื้ออึงจนจับความไม่ได้ เพียงชำเลืองมองก็ทำให้ขาอ่อนแรง
เมิ่งเยียนหลัวสะดุ้งตื่นเพราะความเจ็บแปลบแล่นขึ้นมาจากกลางอก
ทันทีที่ลืมตา ลมหนาวก็พัดกรอกปาก ร่างของนางห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศ
มือเท้าถูกมัดแน่นด้วยเชือกป่านหยาบ ๆ แล้วแขวนไว้กับกิ่งสนเก่าแก่ที่ยื่นออกมาจากหน้าผา!
แผ่นหลังแนบกับเปลือกไม้ขรุขระ เบื้องล่างเป็นหน้าผาสูงชันไร้ก้นบึ้ง
แค่ขยับเพียงนิด กิ่งไม้ก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ราวกับจะแตกหักลงมาในวินาทีถัดไป
นางตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ตัวสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่
เป้ากางเกงเปียกชื้นและอุ่นวาบ น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาทันที