“คุณขังตัวเองอยู่ในห้อง อดข้าวอดน้ำมาตลอดทั้งวัน คนที่ร่างกายแย่ลงก็คือตัวคุณเองนะคะ”
ตามเนื้อเรื่องเดิม เมื่อวานเจ้าของร่างรู้ข่าวว่ามู่หานเยว่จะเข้าบ้านวันนี้ ก็อาละวาดพังเครื่องสำอางไปครึ่งห้อง ร้องไห้โวยวายไม่ยอมเจอหน้าอีกฝ่าย แถมยังอดอาหารจนถึงตอนนี้ก็ยังขังตัวเองอยู่ในห้อง ทำตัวเอาแต่ใจไม่เลิก
ป้าอู๋เกลี้ยกล่อมไปสามครั้ง แต่ละครั้งก็ถูกด่ากลับมาทุกที วันนี้เธอจึงเตรียมคำพูดอ่อนหวานไว้เต็มท้อง กระทั่งคำพูดที่ว่า “ทุกอย่างในบ้านยังให้คุณเป็นสำคัญเหมือนเดิม” ก็เตรียมพร้อมแล้ว
ทว่ากลับมีเสียงสงบนิ่งเจือความรู้สึกผิดดังมาจากในห้อง ไม่แหลมสูงเหมือนทุกวัน “ป้าอู๋ รอแป๊บนะคะ เดี๋ยวฉันออกไปค่ะ”
ป้าอู๋ชะงักกึก แทบคิดว่าตัวเองหูฝาด