เด็กสาวที่ยืนอยู่ใต้ร่มเงาแตกพร่างของต้นไหวโบราณ ก็คือมู่ซีหร่าน
เธอเพิ่งทะลุมิติเข้ามาในโลกนี้ได้ไม่ถึงสองวัน ก็ได้ร่างกายบอบบางเกินบรรยายมาเสียแล้ว—
ราวกับตุ๊กตาแก้วที่แค่แตะก็แดง เจ็บนิดเดียวก็น้ำตาร่วงไม่หยุด
เด็กหนุ่มผิวคล้ำร่างผอมที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือมู่จิ่งถัง พี่ชายแท้ ๆ ของเธอ
บ้านมู่มีลูกอยู่แค่สองคน พี่น้องคู่นี้อายุห่างกันห้าปี
พ่อแม่รักใคร่ พี่ชายตามใจ มู่ซีหร่านเติบโตมาโดยไม่เคยต้องทนทุกข์ใจแม้แต่น้อย
ลูกสาวบ้านอื่นในหมู่บ้านต้องวิ่งทำงานกลางแดดกลางลม มีเพียงเธอที่ได้รับการปกป้องอย่างดี แม้แต่งานหนักก็ไม่เคยต้องแตะ
มู่ซีหร่านยืนอยู่ท่ามกลางแสงเงา ดูไม่เหมือนเด็กสาวชนบทที่เกิดและโตในหมู่บ้านแห่งนี้เลยสักนิด