ยิ่งไปกว่านั้น คนส่วนใหญ่ยังต้องหนาวตาย อดตาย หรือล้มป่วยตายกลางทาง
มู่เยว่จางสะดุ้งเฮือกไปทั้งตัว ความดื้อรั้นและความเหี้ยมเกรียมก่อนหน้านี้พลันมลายหายไปในพริบตา
ความหวาดกลัวราวกับน้ำเย็นจัดสาดลงมาจากศีรษะ
นางส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง แววตาเต็มไปด้วยการวิงวอน
แต่ปากถูกผ้าอุดไว้อย่างแน่นหนา ทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ออกมา ไม่อาจเปล่งคำพูดได้แม้แต่คำเดียว
พวกหญิงรับใช้วัยกลางคนหิ้วปีกนางลากออกไป นางดิ้นเตะขาไปตลอดทาง เลือดจากหน้าผากหยดลงบนพื้นอิฐทอง ทิ้งรอยเลือดยาวเป็นทาง
ภายในตำหนักกลับคืนสู่ความเงียบสงบในที่สุด
มู่ซีหร่านค่อย ๆ ถอนสายตากลับมา ปลายนิ้วยังคงกำแขนเสื้อของเสิ่นเยี่ยนหานไว้เบา ๆ
ฮูหยินกั๋วกงลุกขึ้นยืนแล้ว เดินเร็ว ๆ มาหานาง
เมื่อครู่ยังวางท่าสง่างามสมฐานะฮูหยินกั๋วกง ทว่าตอนนี้ขอบตากลับแดงก่ำ ปลายนิ้วสั่นระริกขณะลูบแก้มมู่ซีหร่าน น้ำเสียงสั่นเครือ