พอเห็นซังม่านยืนอยู่ข้างกองไฟกลางฝูงชน แขนเสื้อพับขึ้นจนถึงข้อศอก ทั้งสองคนก็ชะงักฝีเท้าพร้อมกัน สีหน้าพลันเคร่งขรึมลง
ที่แท้ช่วงบ่ายซังม่านไปวางบ่วงเชือกป่านดักกระต่ายป่าตัวอ้วนในไร่ถั่วใต้เนินเขาทางใต้ ขนสีเทา ตาแดง หนักตั้งสามถึงสี่ปอนด์
เธอตั้งใจหิ้วมันมาที่สำนักงานกองพล ตั้งไม้สามท่อนเป็นขาตั้งแล้วย่างกระต่าย บอกว่าอยากให้ทุกคนได้กินของสดใหม่ จะได้สร้างชื่อว่าเป็นคนขยันทำงาน
ในมือซังม่านกำกิ่งหยางที่ลอกเปลือกจนเกลี้ยงไว้ กำลังเขี่ยกระต่ายที่ย่างจนมันเยิ้ม น้ำมันหยดลงกองไฟดังฉ่า ประกายไฟสีทองผุดขึ้นมาเป็นดวงเล็ก ๆ
ปอยผมหน้าผากเปียกเหงื่อแนบแก้ม แต่เธอไม่ใส่ใจ
ใบหน้าเต็มไปด้วยความลำพองใจที่ปิดไม่มิด ราวกับเพิ่งทำเรื่องใหญ่โตน่าภูมิใจสำเร็จ
เมื่อเห็นว่าคนมากันครบแล้ว เธอก็หักขาหลังสองข้างที่อวบที่สุดออกมาก่อน ห่อทีละชั้นด้วยใบข้าวโพดสะอาดที่เตรียมไว้ล่วงหน้า แล้ววางลงในชามกระเบื้องเนื้อหยาบข้างตัว