มีลุ้น!
หนานซุ่นฮวาหันกลับมาทันที มือเกาะกรอบประตูไว้ พลางยิ้มเจ้าเล่ห์จนผมสั้นสีแดงไวน์ไหวตามไปด้วย “แหะ ๆ จะพูดอะไรได้อีกล่ะ? ก็ต้องชมพี่ชายฉันว่าสุดหล่อ เก่ง มีวุฒิภาวะ สุขุม แถมยังไว้ใจได้ แต่งงานไปแล้วต้องเป็นสามีตัวท็อปแน่นอน ผู้ชายดี ๆ แบบนี้หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร! อ้อ จริงสิ—”
เธอลากเสียงยาว พลางแกว่งโทรศัพท์ “ฉันส่งแฟนฟิกที่เขียนเรื่องพวกเธอสองคนให้พี่ซีหร่านแล้วด้วย ฉันน่ะเป็นแฟนคลับคู่จิ้นเบอร์หนึ่งของพวกเธอเลย!”
ปลายนิ้วของหนานจิ่นห่าวชะงักไปเล็กน้อย มุมหน้าหนังสือถูกบีบจนเป็นรอยจาง ๆ
เขาเงียบไปสองวินาที ก่อนเงยหน้ามองเธอ “ส่งให้พี่ด้วย”
“หา?” หนานซุ่นฮวาชะงักไป สงสัยว่าตัวเองฟังผิด “พี่? ไม่ใช่ว่าพี่รำคาญที่สุดเวลาฉันเขียนอะไรไร้สาระแบบนี้เหรอ?”
“พี่กลัวว่าเธอจะเขียนเลยเถิด แล้วทำให้ซีหร่านเสียคน” หนานจิ่นห่าวทำหน้านิ่ง ก่อนปิดหนังสืออย่างไม่ใส่ใจ ท่าทางจริงจังเหมือนกำลังจัดการธุระ “ส่งมา”