【ภูมิหลัง: บ้านเกิดของเธอประสบภัยดินถล่มโคลนถล่มครั้งใหญ่ พ่อแม่เสียชีวิต เธอกับกวนซานเยว่ซึ่งอยู่หมู่บ้านเดียวกันกลายเป็นเด็กกำพร้าทั้งคู่ ตระกูลกู้เลือกอุปถัมภ์การศึกษาของพวกเธอเต็มจำนวน ส่งเสียตั้งแต่มัธยมต้นจนถึงมัธยมปลาย ปีนี้ทั้งคู่สอบเข้าคณะการเงิน มหาวิทยาลัยเป่ยลู่ได้พร้อมกัน】
【เธอกับกวนซานเยว่เป็นสองสาวงามที่มีชื่อเสียงไปทั่วสารทิศ อีกฝ่ายเป็นสาวสวยเย็นชา ราวหิมะบนยอดเขาที่ยังไม่ละลาย พูดน้อยและเงียบขรึม ส่วนเธอเป็นสาวสวยมีเสน่ห์ ราวดอกท้อแรกแย้มบนกิ่งไม้ หางตาแฝงรอยยิ้ม คนที่ตามจีบพวกเธอต่อแถวยาวไปครึ่งถนน แต่เดิมทั้งคู่เอาแต่อ่านหนังสือ ไม่เคยคิดเรื่องอื่นเลย】
【กู้สืออวี้เป็นรุ่นพี่ปีสามคณะการเงิน เป็นนักศึกษาหัวกะทิ และยังเป็นผู้รับผิดชอบงานต้อนรับนักศึกษาใหม่ครั้งนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นทายาทคนสำคัญของตระกูลกู้】
มู่ซีหร่านเพิ่งพยักหน้า ระบบก็เทข้อมูลเนื้อเรื่องชวนปวดหัวของเจ้าของร่างเดิมออกมารวดเดียว
【เส้นเรื่องของเจ้าของร่างเดิม: วันต้อนรับนักศึกษาใหม่ เจ้าของร่างเดิมได้พบกู้สืออวี้แวบหนึ่งก็รักแรกพบ พอเข้ามหาวิทยาลัยก็เลิกสนใจการเรียนอย่างสิ้นเชิง เอาแต่ตามติดกู้สืออวี้ทุกวัน ทั้งซื้ออาหารเช้าไปให้ ดักรอหน้าห้องเรียน สมัครเข้าชมรมเดียวกัน ทำทุกวิถีทาง】
【แต่กู้สืออวี้เย็นชากับคนที่เข้าหาเขาก่อนมาโดยตลอด กลับยิ่งสนใจกวนซานเยว่ที่ขยันขันแข็งและมีความสามารถโดดเด่นในสาขาวิชา เขาเป็นฝ่ายชวนเธอเข้าร่วมการแข่งขันและทำโครงงานด้วยกัน】
【เจ้าของร่างเดิมหึงจนคลุ้มคลั่ง คิดว่ากวนซานเยว่แย่งโอกาสของตัวเองไป จึงตัดสินใจทำเรื่องโง่ที่สุด เธอดาวน์โหลดวิดีโอลามกจากอินเทอร์เน็ต แล้วใช้เทคโนโลยีเอไอเปลี่ยนใบหน้าชายหญิงในคลิปให้เป็นหน้าตัวเองกับกู้สืออวี้ ก่อนโพสต์ลงเว็บบอร์ดมหาวิทยาลัยแบบไม่เปิดเผยชื่อ หวังปล่อยข่าวลือว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันแล้ว เพื่อบีบให้กู้สืออวี้ยอมรับสถานะของเธอ】
【กู้สืออวี้เรียนวิชารองด้านคอมพิวเตอร์ด้วย วันนั้นเขาจึงร่วมมือกับฝ่ายเทคนิคของมหาวิทยาลัยสืบหาต้นตอ ไม่ถึงสองชั่วโมงก็สาวถึงเจ้าของร่างเดิม หลักฐานมัดตัวแน่นหนา ทั้งใส่ร้ายป้ายสีและเผยแพร่สื่อลามก อีกทั้งเป็นคดีร้ายแรง เจ้าของร่างเดิมจึงถูกตัดสินจำคุก ชีวิตพังพินาศไปตลอดกาล】
【ส่วนกวนซานเยว่ใช้ความสามารถของตัวเองเดินเคียงข้างกู้สืออวี้ หลังเรียนจบก็เข้าทำงานในบริษัทวาณิชธนกิจชั้นนำแห่งเดียวกัน ความรู้สึกของทั้งคู่ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นระหว่างทำงานร่วมกัน และลงเอยด้วยกันอย่างเป็นธรรมชาติ】
【จุดเนื้อเรื่องปัจจุบัน: วันลงทะเบียนนักศึกษาใหม่ เธอเพิ่งเดินตามกวนซานเยว่ไปถึงจุดต้อนรับนักศึกษาใหม่ของคณะการเงิน ก็เห็นกู้สืออวี้ยืนอยู่หลังโต๊ะลงทะเบียนแต่ไกล เจ้าของร่างเดิมใจเต้นตึกตัก กำลังจะก้าวเข้าไปหาเรื่องชวนคุย กวนซานเยว่ก็เอื้อมมือมาคว้าข้อมือเธอไว้】
พอเสียงคำสุดท้ายจบลง มู่ซีหร่านก็รู้สึกถึงแรงสัมผัสเย็น ๆ ที่ทาบลงบนข้อมือ
เธอหันไปมอง กวนซานเยว่สวมเสื้อแจ็กเก็ตยีนส์สีซีดจากการซัก ผมหางม้าสูงทิ้งตัวเรียบร้อยอยู่ด้านหลัง ใบหน้าเย็นชา น้ำเสียงก็ไร้ความรู้สึก “คนเยอะ ไปต่อแถวลงทะเบียนก่อน อย่าไปทำให้เขาลำบาก”
มู่ซีหร่านมองตามสายตาของอีกฝ่ายขึ้นไป
ใต้ร่มเงาต้นอู๋ถง ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวรีดเรียบ พับแขนเสื้อขึ้นถึงกลางท่อนแขน เผยให้เห็นข้อมือเรียวบางแต่แข็งแรง
ตอนก้มหน้าเซ็นชื่อ เขาสวมแว่นกรอบทอง บรรยากาศความเป็นนักศึกษาหัวกะทิที่ไม่อยากให้ใครเข้าใกล้แผ่ออกมารอบตัว
หน้าตาดีจนหลอกสาว ๆ ได้จริง ๆ
มู่ซีหร่านไม่เห็นด้วยกับวิธีของเจ้าของร่างเดิมอย่างยิ่ง
อุตส่าห์ออกมาจากเขาลึกขนาดนั้น ได้ทุนเต็มจำนวน แถมสอบเข้าคณะการเงินของมหาวิทยาลัยชั้นนำได้ ไพ่ดี ๆ ในมือแท้ ๆ กลับเอาไปทุ่มให้ผู้ชายหมด
มีเวลาจีบรุ่นพี่ สู้เอาไปสอบใบประกาศนียบัตรเพิ่มอีกสักสองใบ แล้วค่อยเข้าบริษัทวาณิชธนกิจหาเงินก้อนโตไม่ดีกว่าหรือไง?
เธอขยับข้อมือเล็กน้อย แล้วดึงมือออกจากมือของกวนซานเยว่ได้อย่างเป็นธรรมชาติ
ไม่เพียงไม่เดินเข้าไปหา เธอยังก้มลงยกกระเป๋าเดินทางสองใบที่พื้นขึ้นมา แล้วเชิดคางไปทางกวนซานเยว่ “พูดถูก ไป ลงทะเบียนกัน”