บรรยากาศในห้องประชุมเย็นเยียบลงจนถึงขีดสุดในพริบตา
พัฒนาเองภายในประเทศก็ยังไม่มีความก้าวหน้า ส่วนต่างประเทศก็ปิดกั้น ไม่ยอมขายให้
ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าหลิวหรือทุกคนที่อยู่ในห้อง ต่างก็จนปัญญา ไม่มีทางออกแม้แต่น้อย
สถานการณ์ตอนนี้ชวนอึดอัดสุด ๆ เหมือนกับการสร้างบ้านไม่มีผิด แบบแปลนทั้งหมดเขียนเสร็จและสรุปเรียบร้อยแล้ว แต่กลับขาดแคลนวัสดุหลักที่สำคัญที่สุด
หากไม่มีวัตถุดิบ ต่อให้แบบแปลนสมบูรณ์แบบแค่ไหน วางแผนไว้ดีเพียงใด ก็เปล่าประโยชน์ทั้งนั้น
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน ไม่มีใครกล้าพูด
หลังจากนิ่งอึ้งกันอยู่นาน หัวหน้าหลิวครุ่นคิดอย่างหนักอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะกัดฟันเอ่ยขึ้นในที่สุดว่า
“มาถึงขั้นนี้แล้ว หากอยากให้โครงการเครื่องบินขับไล่เจ-160 เดินหน้าต่อไปได้โดยไม่ต้องหยุดชะงัก”
“ทางเดียวที่เหลืออยู่ก็คือรื้อแบบเดิม ลดมาตรฐาน แล้วใช้วัสดุที่ด้อยลงมาหน่อยแทน”
“ผมรู้ดีว่าการทำแบบนี้จะทำให้สมรรถนะโดยรวมของเครื่องบินลดลงอย่างมาก”
“แต่ในสถานการณ์คับขันแบบนี้ เราไม่มีทางเลือกจริง ๆ”
ทันทีที่สิ้นเสียง เหมาเซิงเถิง ผู้รับผิดชอบด้านอาวุธและระบบอิเล็กทรอนิกส์การบินก็ลุกขึ้นคัดค้านทันที
“ผมไม่เห็นด้วยเด็ดขาด!”
“ถ้าเปลี่ยนไปใช้วัสดุเกรดต่ำแล้วออกแบบใหม่ แบบแปลนที่พวกเราทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจ อดหลับอดนอนมาหลายปี ใช้งบไปกว่าหมื่นล้านหยวน รวมถึงผลงานวิจัยทั้งหมดก็สูญเปล่า!”
“ไม่ใช่แค่สิ้นเปลืองทั้งแรงงานและเงินทอง ขวัญกำลังใจของทีมงานทั้งโครงการจะพังทลายลงด้วย!”
“ที่สำคัญที่สุด หลังลดเกรดวัสดุแล้ว รูปแบบอากาศพลศาสตร์และสมรรถนะการรบโดยรวมของเจ-160 จะได้รับผลกระทบทั้งหมด”
“ทั้งพิสัยบิน ความคล่องตัว ความเร็วในการบิน และความทนทานต่ออุณหภูมิสูง จะลดลงทุกด้าน”
“ตอนเริ่มโครงการ พวกเราออกแบบโดยยึดมาตรฐานชั้นนำของเครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่! ถ้าลดเกรดแล้วปรับปรุงใหม่ สุดท้ายเครื่องที่สร้างออกมาก็เป็นได้แค่เครื่องบินขับไล่ยุคที่สามฉบับปรับปรุง แล้วความพยายามหลายปีที่ผ่านมาจะมีความหมายอะไร?”
หัวหน้าหลิวขมวดคิ้วแน่น ก่อนถามกลับอย่างจนใจว่า
“แล้วคุณมีวิธีที่ดีกว่านี้ไหม? สถานการณ์ตอนนี้ เราไม่มีทางไปต่อแล้ว!”
เหมาเซิงเถิงไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย
“ถ้าสร้างออกมาแล้วก็ล้าหลัง สู้ไม่สร้างเสียยังดีกว่า! จะเอาเครื่องบินขับไล่ที่ล้าหลังไปปกป้องน่านฟ้าได้อย่างไร!”
“ไม่สร้างหรือ?” หัวหน้าหลิวเดือดดาลขึ้นมาทันที “ถ้าไม่สร้าง แล้วเกิดเหตุการณ์แบบ 81192 ขึ้นมาอีก เราจะเอาอะไรไปต่อกรกับศัตรูจากต่างแดน? ตอนนี้เราไม่มีเครื่องบินขับไล่ชั้นนำที่พอจะเอาออกมาใช้งานได้เลย!”
เหมาเซิงเถิงถึงกับพูดไม่ออก ไม่อาจเอ่ยอะไรได้สักคำ
ผู้อำนวยการเหมียวซึ่งนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะนิ่งเงียบมาตลอด เขาได้ยินการโต้เถียงของทั้งสองคนทุกคำ
เขารู้ดีว่านี่เป็นทางเลือกที่ยากลำบากอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็มีข้อเสียใหญ่หลวงทั้งนั้น
ห้องประชุมกลับเข้าสู่ความเงียบอันอึดอัดอีกครั้ง
ในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูอย่างเร่งร้อนก็ดังมาจากด้านนอก “ก๊อก ๆ ๆ!”
ผู้อำนวยการเหมียวกำลังหงุดหงิด จึงตอบส่ง ๆ ว่า “เข้ามา”
ผู้ที่เดินเข้ามาคือซุนหมิง นักวิจัยของสถาบันวิจัยซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเขา
“อาจารย์ครับ กองบัญชาการกองทัพอากาศส่งแจ้งด่วนมา เชิญอาจารย์ไปประชุมทันที! ได้ยินว่าพบวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ชนิดใหม่ มีโอกาสสูงว่าจะช่วยแก้ปัญหาการวิจัยและพัฒนาเครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ของเราได้ครับ!”
กองบัญชาการกองทัพอากาศ? วัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ชนิดใหม่?
ผู้อำนวยการเหมียวชะงักค้างอยู่ตรงนั้น
กองทัพอากาศเป็นหน่วยรบ ไม่ได้ทำวิจัยวัสดุ แล้วจู่ ๆ ไปพบวัสดุไฮเอนด์ชนิดใหม่ได้อย่างไร?
หรือว่าพวกเขาจะเปิดช่องทางพิเศษจากต่างประเทศได้แล้ว?
ไม่มีเวลาคิดให้ละเอียด ผู้อำนวยการเหมียวหันไปมองทุกคนทันที
“การประชุมวันนี้พอแค่นี้ ส่วนเรื่องว่าจะลดเกรดแล้วแก้แบบแปลนหรือไม่ ผมจะพิจารณาให้รอบคอบอีกครั้ง”
“เลิกประชุม!”
ทุกคนทยอยออกจากห้อง ผู้อำนวยการเหมียวรีบขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังกองบัญชาการกองทัพอากาศแห่งเมืองหลวงทันที
ทั้งสองแห่งอยู่ไม่ไกลกัน ใช้เวลาเดินทางเพียงครึ่งชั่วโมงกว่า ๆ ก็มาถึงจุดหมาย
ทันทีที่ลงจากรถ ผู้อำนวยการเหมียวก็เห็นคนคุ้นหน้าหลายคน
ล้วนเป็นบุคคลชั้นนำในแวดวงวิทยาศาสตร์ของประเทศ ทั้งผู้รับผิดชอบโครงการหลักและนักวิชาการจากโครงการเรือดำน้ำนิวเคลียร์ การสำรวจดวงจันทร์ ดาวเทียม ขีปนาวุธ และเรือรบต่างก็มากันครบ
นับตั้งแต่ชาติตะวันตกปิดกั้นคาร์บอนไฟเบอร์เกรดสูง โครงการอุตสาหกรรมการทหารชั้นนำทั่วประเทศถึงเก้าในสิบส่วนก็ต้องติดขัดเพราะวัสดุ
พอได้ข่าวว่ากองทัพอากาศพบคาร์บอนไฟเบอร์ชนิดใหม่ ทุกคนก็รีบมาที่นี่เป็นที่แรก
“ผู้อำนวยการเหมียว ท่านก็มาด้วยหรือครับ?”
“ฮ่า ๆ ดูท่าทุกคนจะมาหาวัสดุใหม่กันทั้งนั้น!”
“ไป ๆ รีบเข้าไปดูกันเถอะ ว่าวัสดุล้ำค่านั่นคืออะไรกันแน่!”
นักวิชาการอาวุโสหลายคนทักทายกันครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในกองบัญชาการกองทัพอากาศพร้อมกัน โดยมีเจ้าหน้าที่นำทางไปยังห้องประชุมลับระดับสูงสุด
ห้องนั้นติดตั้งระบบเก็บเสียงและเข้ารหัสอย่างมืออาชีพ รับรองว่าจะไม่มีข้อมูลรั่วไหลอย่างเด็ดขาด
ไม่นานนัก พลเอกไต้หรงจากกรมยุทโธปกรณ์กองทัพอากาศก็เดินเข้ามา
ในมือเขาถือคันเบ็ดคันหนึ่ง อีกมือถือรายงานผลการตรวจสอบกองหนา
ทุกคนล้วนคุ้นเคยกันดี แต่พอเห็นคันเบ็ดในมือไต้หรง ต่างก็ทำหน้างุนงง
ผู้อำนวยการเหมียวร้อนใจจนแทบทนไม่ไหว จึงถามตรง ๆ ว่า “ผู้การไต้ อย่ามัวอุบไว้เลย! พวกเราร้อนใจจะแย่แล้ว รีบเอาวัสดุชนิดใหม่ออกมาให้ดูหน่อย!”
หลี่ นักออกแบบหลักของโครงการเรือดำน้ำนิวเคลียร์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รีบกล่าวเสริม “นั่นสิครับ โครงการของพวกเราติดปัญหาเรื่องวัสดุกันหมดแล้ว รอต่อไปไม่ไหวจริง ๆ!”
ไต้หรงยกคันเบ็ดในมือขึ้นแกว่งเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเสียงเรียบว่า “วัสดุชนิดใหม่ที่ทุกคนตามหา ก็คือคันนี้แหละครับ”
นักวิชาการทุกคนในห้องถึงกับอึ้ง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ผู้การไต้ ตอนนี้ไฟลนก้นกันอยู่แล้ว ยังจะมาล้อเล่นอีกหรือ? คันเบ็ดธรรมดา ๆ จะเป็นวัสดุไฮเอนด์อะไรไปได้?”
สีหน้าผู้อำนวยการเหมียวเคร่งขรึมขึ้นหลายส่วน ในยามที่อุตสาหกรรมการทหารทั่วประเทศกำลังเผชิญปัญหา เขาไม่มีอารมณ์มาล้อเล่นเลย
“ทุกคนเข้าใจผิดแล้วครับ”
ไต้หรงรีบอธิบายอย่างจริงจัง “นี่ไม่ใช่คันเบ็ดธรรมดา ตัวคันเบ็ดทั้งหมดทำจากวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์เกรดสูงชนิดใหม่ที่เราเพิ่งค้นพบ!”
เขาแจกจ่ายรายงานผลการตรวจสอบในมือ “นี่คือข้อมูลที่เชื่อถือได้จากศูนย์ตรวจสอบวัสดุระดับชาติแห่งมหานครหมู่ ทุกท่านลองอ่านดูให้ละเอียดครับ”
นักวิชาการทุกคนรับรายงานมาอย่างกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย แล้วก้มหน้าพลิกอ่าน
ยิ่งอ่าน แววตาของทุกคนก็ยิ่งเป็นประกาย ความตกตะลึงบนใบหน้าแทบปิดไม่มิด
“ความทนแรงดึงสูงกว่า 3,500 เมกะปาสกาล โมดูลัสแรงอัดที่ 0 องศาอยู่ที่ 506.77 เมกะปาสกาล ส่วนที่ 90 องศาอยู่ที่ 419.90 เมกะปาสกาล!”
“ความทนแรงดัด 586 เมกะปาสกาล อัตราการยืดตัวก่อนขาด 1.5 เปอร์เซ็นต์ โมดูลัสยืดหยุ่นทะลุ 260 กิกะปาสกาล!”
“ในสภาพแวดล้อมที่ไม่มีออกซิเดชัน สามารถใช้งานได้อย่างเสถียรที่อุณหภูมิสูง 2,200 องศา แม้อุณหภูมิสูงถึง 3,000 องศาก็ไม่หลอมละลายและไม่เสียรูป!”
“ความทนแรงดึงที่ศูนย์องศาสูงกว่าที่ 90 องศาถึงสองเท่า!”
ข้อมูลชั้นยอดแต่ละบรรทัดปรากฏแก่สายตา ผู้เชี่ยวชาญด้านวัสดุชั้นนำและนักวิชาการอาวุโสทุกคนในห้องต่างเบิกตากว้าง ตะลึงจนพูดไม่ออก
พวกเขาคลุกคลีอยู่ในวงการวัสดุมาทั้งชีวิต เพียงมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าข้อมูลชุดนี้มีคุณค่ามหาศาลเพียงใด!