“ตอนนี้เธอคงยุ่งมากสินะ”
สวี่เหอรู้ดีว่าเธอยุ่ง แต่พอไม่ได้เจอหน้า ความรู้สึกในใจมันก็ว่างเปล่าอยู่เรื่อย
ช่วงนี้มีแต่ไอ้ผมเหลืองน่ารำคาญนั่นแหละที่แวะมา มาทีก็เหมือนไม่มา
มาทีไรก็พูดจาไร้สาระมาดักคอเขา ไม่ก็อวดว่าเขากับเธอรู้จักกันมานานแค่ไหน สนิทกันแค่ไหน พอพูดถูกคอถึงขั้นมานั่งคุยข้างหูเขาได้ทั้งคืน
ฟังจนหูเขาจะด้านอยู่แล้ว
ก็เถอะ ได้ฟังว่ารู้จักกันมานานขนาดนั้น เขาก็อิจฉาอยู่จริง ๆ นั่นแหละ
เพื่อนเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กฟังดูน่าอิจฉาจริง ๆ
อิจฉาจนฟันกรอด
"เธอกัดฟันอยู่เหรอ?" ตอนที่เซินหลิงซู่มาถึงก็ได้ยินเสียงกัดฟัน กรอด ๆ ๆ ไม่รู้สิเกือบนึกว่ามีหนู
สวี่เหอกลืนน้ำลาย ได้ยินเสียงเธอ หัวใจก็เต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว พอเงยหน้าขึ้นอีกทีก็เห็นเธอเดินเข้ามาแล้ว
“ยิ้มให้ดูสิ”
สวี่เหอทำตามโดยว่าง่าย พอรู้ตัวอีกทีก็รู้สึกว่าตัวเองโง่ไม่น้อย
ทำไมเธอพูดอะไรเขาก็ทำตามกันนะ ตัวเองทำไมต้องเชื่อฟังเธอขนาดนั้น ไม่เอาหน้าบ้างเหรอ?
“ฟันเธอสวยดีนะ ขาวด้วย” เซินหลิงซู่ชมอย่างมีชั้นเชิง อดไม่ได้ที่จะแกล้งเขา
ขยับเข้าไปใกล้
สวี่เหอนึกว่าเธอจะจูบมา กลั้นหายใจไปเลย หลับตาลง ขนตาสั่นระริก รออยู่นานก็ไม่เห็นมีอะไร พอดีได้ยินเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของเธอต่างหาก