บทที่ 178 สามนาทีนั้นช่างยาวนาน
“เร็วเข้า… เร็วเข้า!”
ทาสหมอกสองตนกำลังลากเฉินเหยี่ยเข้าไปในหมอกหนาทึบ
ทาสหมอกตนที่หน้าตาคล้ายลุงอาเป่ามาก กำลังพึมพำอะไรบางอย่างเสียงเบา
อาจเป็นเพราะเพิ่งกลายเป็นทาสหมอกได้ไม่นาน
ใบหน้าของลุงอาเป่าปรากฏวูบขึ้นมาหลายครั้งในหมอกหนาบริเวณศีรษะ เฉินเหยี่ยจึงจำได้
“ลุงอาเป่า…”
เฉินเหยี่ยลองสื่อสารกับลุงอาเป่า
แต่ทาสหมอกลุงอาเป่าไม่ได้ตอบ กลับเอาแต่พูดซ้ำว่า “เร็วเข้า… เร็วเข้า…”
ศีรษะที่ก่อตัวจากหมอกหนาบางครั้งปรากฏดวงตากลวงโบ๋คู่หนึ่ง บางครั้งก็เป็นปากที่อ้ากว้างราวกับกำลังกรีดร้องอย่างไร้เสียง
ยังมีใบหน้าหวาดกลัวของลุงอาเป่าอีกด้วย
เพียงแต่ใบหน้านั้นกำลังเลือนหายไปเรื่อย ๆ
ดูเหมือนจิตสำนึกที่หลงเหลือของลุงอาเป่ากำลังพยายามเตือนเฉินเหยี่ย แต่ไม่อาจส่งข้อมูลมาได้ครบถ้วน
เมื่อเห็นว่ากำลังจะถูกลากเข้าไปในหมอกหนา เฉินเหยี่ยจึงจำต้องเลิกคิดจะสื่อสาร
ถึงจะไม่รู้ว่าทาสหมอกพวกนี้ลากเขาเข้าไปในส่วนลึกของหมอกทำไม
แต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่
ร่างของเฉินเหยี่ยทั้งร่างสลายกลายเป็นควันเขียว
ทาสหมอกสองตนมองแขนพร่าเลือนของตัวเองอย่างงุนงง ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรอยู่ชั่วขณะ
ดูเหมือนกำลังสงสัยว่าคนหายไปไหนแล้ว!
ควันเขียวสายหนึ่งมุดเข้าไปในห้องคนขับของรถกระบะวันสิ้นโลก ควันหมุนวนไม่หยุดบนเบาะคนขับ ก่อนจะควบแน่นเป็นเงาร่างคน
นั่นคือเฉินเหยี่ย
ความสามารถแปรกายเป็นควันเขียวมีประโยชน์มาก
ไม่ว่าจะเป็นตอนถอนตัวจากสนามรบหรือย้ายตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ก็ได้เปรียบอย่างยิ่ง
มักทำให้คู่ต่อสู้ไม่ทันตั้งตัวได้เสมอ!
ความสามารถทั้งสามอย่างของผู้ควบคุมม่านหมอกลำดับขั้น 2 ไม่ใช่ทักษะต่อสู้ที่ทรงพลัง
แต่ทุกอย่างล้วนใช้งานได้จริงมาก