บทที่ 191 งูยักษ์แปลงร่างเป็นมังกร
เสียงคำรามดุจมังกรดังขึ้น ทำเอาคนหลายคนในขบวนรถสะดุ้งราวกับกระต่ายตื่นตูม พากันหันไปมองหมอกหนาที่กำลังปั่นป่วน
จากมุมที่มองเห็นเหตุการณ์ ไม่ใช่แค่หมอกหนาตรงหน้าที่กำลังหมุนวนและหดตัวอย่างรวดเร็ว แม้แต่หมอกทั่วทั้งเมืองหมอกใหญ่ก็หนาทึบขึ้นหลายระดับในชั่วพริบตา
สีหน้าฉู่เช่อเปลี่ยนไป เขารีบสั่งว่า “ทุกคนขึ้นรถ ออกจากที่นี่!”
ฉู่เช่อหันกลับไปมองทาสหมอกที่มีรูปร่างคล้ายคนสองตนตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะวิ่งไปยังรถออฟโรดดัดแปลงอย่างอาลัยอาวรณ์
ผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ ต่างแตกตื่นวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น มุ่งหน้าไปยังรถของตัวเอง
ทาสหมอกสองตนที่ดูคล้ายลุงอาเป่ากับเสี่ยวหวังมองทุกคนจากไป
ทันใดนั้น ทั้งคู่ก็ยกมือขึ้นโบกให้ผู้รอดชีวิตทั้งหมด ราวกับกำลังร่ำลา
เสี่ยวอวี๋วิ่งไปพลางร้องไห้โฮไปพลาง
แม้แต่สาวผมชมพูก็ยังขอบตาแดงก่ำ น้ำตาคลออยู่ในเบ้า
“หัวหน้าคะ...”
สาวผมชมพูวิ่งไปพลาง เรียกฉู่เช่อไปพลางอย่างอดไม่ได้
ฉู่เช่อกัดฟันแน่น “หยุดพูด รีบออกไปจากที่นี่!”
ฉู่เช่อเองก็อยากพาลุงอาเป่ากับเสี่ยวหวัง รวมถึงผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ ไปด้วยเหมือนกัน
แต่ตอนนี้พวกเขากลายเป็นทาสหมอกไปแล้ว ไม่มีทางกลับคืนมาได้อีก
เฉินเหยี่ยกลับไปถึงรถก่อนใคร พอรถของฉู่เช่อแล่นผ่านข้างรถเขา เฉินเหยี่ยก็เหยียบคันเร่งตามไป ฝุ่นตลบเป็นทาง
คราวนี้ไม่มีหมอกหนาบดบังทัศนวิสัย ความเร็วของรถจึงไม่ช้า
จากกระจกมองหลัง มองเห็นเมืองหมอกใหญ่ได้อย่างชัดเจน ราวกับถังน้ำที่ถูกกวนจนปั่นป่วน ดูเหมือนมีสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมากำลังจะพุ่งออกมาจากเมือง
สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา?
เฉินเหยี่ยนึกถึงสิ่งใหญ่โตใต้สะพานแม่น้ำหมอกขึ้นมาเป็นอย่างแรก
ความคิดนี้ได้รับการยืนยันอย่างรวดเร็ว หัวงูขนาดมหึมาฝ่าหมอกหนานับไม่ถ้วนออกมา ร่างมหึมาของมันบิดพลิ้วอย่างบ้าคลั่งกลางอากาศ พุ่งทะยานตรงขึ้นสู่ฟากฟ้า สลัดหมอกหนาที่เกาะอยู่บนตัวออกไปจนหมด
ราวกับต้องการทำลายพันธนาการบางอย่าง เพื่อพุ่งไปยังมิติที่สูงขึ้น
ส่วนหมอกหนาเหล่านั้นก็เหมือนกรงขังที่กักงูยักษ์เอาไว้