บทที่ 181 ฉันไม่ชอบกินช็อกโกแลต
ค่าสังหารในยอดคงเหลือของระบบมีมากถึงหกหมื่นกว่า
เรื่องนี้ทำให้เฉินเหยี่ยประหลาดใจไม่น้อย
คราวก่อนตอนหนีออกจากโรงเรียนประถมที่สอง เฉินเหยี่ยแทบไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้เท่าไร
หลัก ๆ ก็แค่สังหารอู๋เจี้ยนซานที่อยู่ลำดับขั้น 3 ระหว่างทางหลบหนียังใช้ “หาง” ไปบ้าง การต่อสู้จึงกินเวลาไม่นาน
อีกทั้งตอนนั้นเฉินเหยี่ยก็พยายามหลีกเลี่ยงการต่อสู้ให้มากที่สุด ไม่ให้ตัวเองตกอยู่ในวังวนการต่อสู้ที่ไม่มีวันจบ
ดังนั้นค่าสังหารจึงไม่ได้มากนัก
แต่คราวนี้ เฉินเหยี่ยกับทาสหมอกต่างก็ระดมกำลังพลเข้าสู้กันอย่างดุเดือด
แม้ค่าสังหารที่ได้จากการสังหารแต่ละครั้งจะน้อย แต่การโจมตีก็ถาโถมเข้ามาถี่เหลือเกิน
แม้จะมีเวลาเพียงสามนาที...
ค่าสังหารก็มีมากกว่าหกหมื่น
ต้องวางแผนให้ดีสักหน่อย
ภารกิจของระบบยังไม่สิ้นสุด ต้องรอให้ภารกิจจบก่อนถึงจะเริ่มภารกิจรอบใหม่ได้
รถก็ถึงเวลาต้องซ่อมแซมสักหน่อยแล้ว
สภาพรถตอนนี้เรียกได้ว่ายับเยินเกินทน
เมื่อครู่ตอนชุลมุน รถพุ่งชนกระบะต้นไม้ริมถนน แต่โดยรวมแล้วตัวรถไม่ได้มีปัญหาอะไร
ทว่าตัวถังรถหลายจุดบุบไปหมด
ค่าสังหารหกหมื่นกว่าน่าจะพอเอาไปติดหลังคากระบะได้
จะได้ไม่ต้องกางเต็นท์นอนตอนกลางคืนอีก
ติดเครื่องปรับอากาศในรถสักเครื่อง
ถังน้ำมันของรถก็ต้องอัปเกรดด้วย
ส่วนการอัปเกรดหนวดของมนุษย์แปดแขนใบหน้าคนนั้นต้องใช้ตั้งสองแสน...
พอคำนวณดูแล้ว ค่าสังหารก็ยังไม่พออยู่ดี
ค่าสังหารนี่เหมือนยอดเงินในบัญชีธนาคาร ไม่มีวันพอใช้!
ในที่สุดฉู่เช่อ หัวหน้าฉู่ก็ใจดี สั่งให้ขบวนรถพักอยู่กับที่สามสิบนาที
เมื่อหาเถี่ยซือเจอ ในที่สุดหัวหน้าฉู่ก็คลายกังวลลงได้บ้าง