เห็นเขารู้จักวางตัวเช่นนี้ ถังกั่วก็เก็บอารมณ์ลง
เธอจิ๊ปาก “ลุกขึ้นเถอะ”
ถังจื่อหาวรีบพูด “ขอบพระคุณท่านผู้มีบุญคุณ!”
จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นจากพื้น แต่ถังกั่วกลับคว้าเสื้อเขาไว้แล้วถามเสียงเบา “ทำไมยายจู่ ๆ ถึงให้ฉันไปดูตัว นายรู้เรื่องนี้ไหม”
ถังจื่อหาวส่ายหน้าอย่างงุนงง
“ผมไม่รู้จริง ๆ นะ ปกติก็มีแต่พี่ที่คุยกับยาย แล้วพี่สั่งให้ผมทำอะไร ผมก็ทำตาม ผมจะกล้าถามกลับได้ยังไง”
ถังกั่วกลอกตาใส่เขาแล้วผลักออกไป
“ไม่ได้เรื่อง”
ถังจื่อหาวดึงเสื้อที่ถูกขยำจนยับอย่างน้อยใจ ก่อนพูดขึ้นมาลอย ๆ ว่า “ถ้าพี่ไม่ชอบเซียชวนคนนั้น ผมว่าพี่สิงจื่อก็เข้าท่านะ บ้านก็รวย แถมคนก็ดี...”
“พอเลย!” ถังกั่วยื่นมือห้ามไม่ให้เขาพูดต่อ
เธอถอนหายใจ “ทำไมฉันต้องหาคนสักคนด้วยล่ะ”
พูดจบก็หันหลังเดินลงบันไดไปอย่างหงุดหงิด
ถังจื่อหาวโล่งใจที่วันนี้พี่สาวไม่ตีเขา กำลังจะกลับเข้าห้องไปเล่นเกม แต่ชั่วขณะที่หันไปก็เห็นประตูห้องของซ่งสิงจื่อเหมือนเพิ่งปิดลง
หรือว่าเมื่อกี้แอบฟังอยู่ตลอด?
แบบนั้นก็เห็นภาพที่เขาคุกเข่าขอร้องไปหมดแล้วสิ!?
ชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิตของเขาพังยับเยินในพริบตา!
เขากำหมัดแน่น กัดฟันเดินเข้าห้อง เปิดคอมพิวเตอร์ แล้วเข้าห้องเสียงตะโกนว่า “เข้าเกมเดี๋ยวนี้! วันนี้ฉันจะถล่มฝั่งตรงข้ามให้ราบ!!!”
————
สำนวนคดีทั้งสองคดีของหูหมิงเยว่ถูกส่งไปยังศาลแล้ว แต่เนื่องจากคดีค่อนข้างพิเศษ หูหมิงเยว่เป็นทั้งโจทก์และจำเลย ทางศาลจึงต้องใช้เวลาตรวจสอบนานกว่าปกติ
อีกทั้งสามีภรรยาบ้านหูต่างถูกควบคุมตัวในข้อหาปกปิดความผิด ทำให้ไม่มีใครช่วยหาทนายให้เธอ