น้ำร้อนเมื่อครู่เขาใช้เตาแก๊สต้ม แต่ตอนนี้ถังกั่วต้องการต้มน้ำด้วยฟืน
เขาขนฟืนเข้ามาในลานบ้าน ลองผิดลองถูกอยู่ตั้งนานก็ยังไม่รู้ว่าต้องก่อไฟอย่างไร ถังกั่วที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ กลอกตาใส่ไม่หยุด
“โง่ได้อย่างน่าทึ่งจริง ๆ”
พูดจบก็เดินเข้าไปดึงซ่งสิงจื่อออกมา ก่อนจะย่อตัวลงตรงหน้ากองฟืน เรียงฟืนให้เข้าที่ แล้วหยิบกระดาษชำระมาหนึ่งม้วน ใช้ไฟแช็กจุดไฟก่อนโยนเข้าไปใต้กองฟืน ไม่นานฟืนก็เริ่มติดไฟ
ซ่งสิงจื่อมองจนตาเป็นประกาย “เก่งจังเลย”
ถังกั่วเสยผมแล้วลุกขึ้นอย่างมั่นใจ “เอาไก่มาให้ฉัน ไปหาแหนบมาถอนขนไก่”
ซ่งสิงจื่อรีบหันไปหาของในครัว พอเขาออกมาก็เห็นว่าถังกั่วลวกหนังไก่เสร็จแล้ว เขาเสนอตัวช่วยถอนขนไก่พลางพูดว่า “งานอย่างอื่นผมก็ทำไม่เป็น แต่เรื่องนี้ผมพอไหว จะให้กินฟรีโดยไม่ช่วยทำอะไรเลยก็คงไม่ได้”
ถังกั่วคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า แล้วยื่นไก่ที่ถอนขนจนเกลี้ยงให้เขา
จากนั้นเธอก็หันไปหยิบมันฝรั่งสองสามหัวจากในครัว แล้วโยนลงไปในกองไฟเพื่อเผา
หลานเฟยเห็นว่าทั้งสองคนดูเหมือนจะคุยกันจบแล้ว จึงค่อยแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเปิดประตูออกมา สีหน้าเปี่ยมเมตตา “ตื่นกันหมดแล้วเหรอ เมื่อคืนนอนหลับสบายไหม”
ถังกั่วจะไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวของหลานเฟยเมื่อครู่ได้อย่างไร เธอมองแม่ตัวเองอย่างขบขัน หลานเฟยถูกมองจนรู้สึกผิด จึงลูบคอแล้วเดินตรงเข้าครัวไป “ฉันต้องรีบนึ่งข้าวเหนียวแล้ว”
มันฝรั่งเผาสุกแล้ว ไฟก็ดับลง
ถังกั่วใช้ไม้เขี่ยมันฝรั่งออกมาจากกองไฟ ปัดขี้เถ้าออกแล้วจิ้มกินกับพริกป่น ต่อให้ปากเลอะขี้เถ้าดำไปหมดก็ไม่สนใจ