ถังกั่วพูดไม่ออก “งั้นก็กินเพิ่มหน่อยสิ”
ถังจื่อหาวกำลังจะขอข้าวมันฝรั่งย่างจากพี่สาว แต่ถังกั่วเดินจากไปเสียแล้ว ส่วนซ่งสิงจื่อก็หน้าแดงก่ำเดินขึ้นชั้นบนไปด้วย
ถังจื่อหาวยืนงงอยู่คนเดียวในตรอกเล็ก
“หมายความว่ายังไง!? พอมีความรักก็ลืมน้องชาย ข้าวมันฝรั่งย่างยังไม่ให้ฉันกินด้วย!?”
เขาชี้ไปที่ประตูห้องของถังกั่วซึ่งปิดสนิท แล้วด่าเสียงเบา “ขี้เหนียวชะมัด! รอฉันมีแฟนบ้างเถอะ ฉันก็จะไม่พาเธอไปด้วยเหมือนกัน!”
จู่ ๆ ประตูก็เปิดออกโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ถังกั่วมองเขาหน้าตาเรียบเฉยแล้วพูดว่า “ถ้านายหาแฟนได้ ฉันจะไปจุดธูปสองดอกที่วัดโพธิ์ก่อนเลย”
พูดจบก็ปิดประตูดังปัง ถังจื่อหาวสะดุ้งสองทีแล้วเบะปาก
เขาลูบหน้าตัวเอง ทำท่าหยิ่ง ๆ “ฉันน่ะเป็นเทพบุตรในโลกออนไลน์ชื่อดังของเกมเกียรติยศแห่งราชา คนที่อยากจับคู่กับฉันมีตั้งเยอะ เชอะ!”
พูดจบก็กลัวถังกั่วเปิดประตูออกมาด่าอีก จึงหันหลังวิ่งออกไปจุดพลุต่อ
ถังกั่วล้างหน้าแปรงฟัน เปลี่ยนชุดนอนแล้วขึ้นเตียง แต่ได้ยินเสียงพลุประทัดข้างนอกแล้วยังไม่ง่วง เธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดห้องแชตของซ่งสิงจื่อ
คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่งสติกเกอร์หยั่งเชิงไปหนึ่งอัน
ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับมาทันทีว่า 【อยู่】
ถังกั่วเม้มปากแอบยิ้ม แล้วคว้าหมอนข้างมากอดไว้
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตยี่สิบแปดปีที่เธอมีแฟน
ตอนมัธยมปลายเธอเคยแอบชอบผู้ชายคนหนึ่ง
น่าเสียดายที่ตอนนั้นเธอพยายามเรียกร้องความสนใจจากเขา ด้วยการทำตัวเป็นองครักษ์พิทักษ์สาวคอยส่งเขากลับบ้านทุกวัน แต่เพราะถังกั่วมีบุคลิกห้าว ๆ เกินไปในโรงเรียน พอเจอเรื่องไม่เป็นธรรมก็ชอบใช้หมัดแก้ปัญหา จึงถูกเรียกผู้ปกครองอยู่บ่อย ๆ เพราะทะเลาะวิวาท