ถังกั่วหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วพูดว่า “เธอก็มาเจ็บแทนฉันไม่ได้ เลือดที่ไหลก็ไม่ใช่เลือดเธอ อย่าพูดอะไรโง่ ๆ เลย ไม่มีอะไรก็วางสายละ”
พูดจบ เธอก็กดวางสายทันที
เพราะปวดบิดที่ท้องน้อย ร่างทั้งร่างจึงแข็งทื่อขดงอเหมือนกุ้งตัวเล็ก แก้มซ้ายแนบกับพื้นโต๊ะเย็นเฉียบ สองมือกดท้องไว้แน่น
สามสิบนาทีต่อมา ซ่งสิงจื่อก็หิ้วถุงใหญ่ถุงเล็กมาถึงห้องทำงานหน่วยหก
เพราะรีบร้อนวิ่งมา แว่นตาจึงเอียงไปเล็กน้อย ก่อนเข้าห้องเขาถึงใช้หลังมือดันให้เข้าที่
“ถังกั่ว?”
ถังกั่วได้ยินเสียงก็ขมวดคิ้ว หันกลับไปมอง
เห็นซ่งสิงจื่อวางถุงใบใหญ่สองใบลงตรงหน้าเธอ
“ฉันเห็นในอินเทอร์เน็ตบอกว่าถ้าปวดประจำเดือนต้องกินเนื้อแดง เลยซื้อเนื้อวัวมาให้หนึ่งชุด แล้วก็เห็นว่ากินทุเรียนย่างได้ แต่กลิ่นแรงเกินไป ไว้กลับไปค่อยซื้อให้ ส่วนซุปไก่ดำใส่พุทราแดงนี่ก็ยังร้อนอยู่ ถ้ากินพวกนี้แล้วยังไม่ดีขึ้น ก็กินยาแก้ปวดสักหน่อยเถอะ ไม่ทำให้ติดหรอก”
แนะนำของกินเสร็จ เขาก็หยิบถุงอีกใบมาวาง
เขาหยิบผ้าอนามัยออกมาหลายห่อ ไม่เพียงไม่เขินอาย ยังดูภูมิใจเสียด้วย “อันนี้ร้านแนะนำ บอกว่าบางเบาจนแทบไม่รู้สึก แล้วยังมีกางเกงอนามัยด้วย ถ้าประจำเดือนมามากก็ใช้แบบนี้ได้ อ้อ ใช่ ยังมีชาขิงน้ำตาลแดง เดี๋ยวฉันชงให้”
พูดจบก็ไม่สนว่าถังกั่วจะมีปฏิกิริยาอย่างไร หยิบแก้วน้ำของเธอไปเติมน้ำร้อนเพื่อชงชา
ถังกั่วมองเขาวุ่นวายไปมาอย่างงุนงง แล้วก็มองของบนโต๊ะ
กลิ่นซุปไก่หอมใช้ได้ ดูจากบรรจุภัณฑ์แล้วน่าจะเป็นของที่เขาออกไปซื้อมาเอง
เธอดื่มเข้าไปอึกใหญ่ ท้องอุ่นวาบ ดูเหมือนจะหายปวดไปจริง ๆ