ลู่เหยี่ยน:【เพื่อนห้องสองทุกคน! สถานที่เลี้ยงฉลองคืนนี้ตกลงกันแล้วนะ! ร้านปิ้งย่าง ‘เรื่องเล่าริมเตาถ่าน’ บนถนนจิ่นเฉิงสายหนึ่ง! เจอกันหนึ่งทุ่มครึ่งคืนนี้! พี่เยี่ยนต้องมาด้วยนะ! ถ้าไม่มีพี่ พวกเราก็ไม่กล้าไปกันหรอก!】
ด้านล่างมีข้อความตอบกลับตามมาเป็นพรวน ล้วนเป็นสติกเกอร์กับข้อความตื่นเต้นจากเพื่อนร่วมชั้นที่ลงแข่งบาสเกตบอล กลุ่มแชตคึกคักราวกับเดือดพล่าน
ฟู่เสวี่ยเยี่ยนถือโทรศัพท์ด้วยมือเดียว นิ้วหัวแม่มือเลื่อนไปบนหน้าจอช้า ๆ
ร่างกายของเขาดีขึ้นมากจริง ๆ
อาการปวดหัวหายไปแล้ว ความเมื่อยล้าอ่อนแรงตามแขนขาก็บรรเทาลงไปมาก อุณหภูมิร่างกายกลับมาเป็นปกติอย่างสมบูรณ์
ฟู่เสวี่ยเยี่ยนหลับตาลงครู่หนึ่ง
ภาพไป๋จือจือนั่งคุกเข่าข้างเตียงของเขาอย่างสะลึมสะลือเมื่อเช้านี้ผุดขึ้นมาในหัว
ชุดนอนสีชมพูอ่อน ผมดำยาวหยักศกเล็กน้อยสยายอยู่บนไหล่ ดวงตารูปเมล็ดซิ่งเต็มไปด้วยความกังวล มือเรียวแนบลงบนอกเขาผ่านผ้าขนหนูเปียก ปลายนิ้วออกแรงแผ่วเบาราวกับกำลังแตะต้องเครื่องกระเบื้องที่กลัวจะแตกหัก
เบามือไม่ต่างจากตอนที่เธอเช็ดหน้าให้เขาหลังจบการแข่งขันบาสเกตบอลเมื่อวาน
ลูกกระเดือกของฟู่เสวี่ยเยี่ยนขยับเล็กน้อย
เขาลุกขึ้นนั่ง เอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำอุ่นบนโต๊ะข้างเตียง แล้วยกดื่มอึกใหญ่
น้ำอุ่นกำลังดี
ไม่เย็นไม่ร้อน พอดื่มสบาย
ฟู่เสวี่ยเยี่ยนมองผิวน้ำในแก้ว เงียบไปสองวินาที