ลมหายใจของไป๋จือจือรวนไปหมดแล้ว
นิ้วมือที่ยันอยู่บนกระจกบานใหญ่ค่อย ๆ งองุ้ม ปลายนิ้วทิ้งรอยฝ้าจาง ๆ สั้น ๆ ไว้บนกระจก เป็นไออุ่นจากร่างกายของเธอที่จับตัวบนผิวกระจกเย็นเยียบ
แล้วข้างหู—
ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
ไม่ใช่เสียงของกู้หมิง
แต่เป็นเสียงนั้น
เสียงกลไกเย็นชาเจือเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่เธอไม่ได้ยินมานานแล้ว—
【ติ๊ง—】
ร่างของไป๋จือจือสั่นสะท้าน
【ขอแสดงความยินดี โฮสต์】
เสียงนั้นดังขึ้นในหัวของเธอ ชัดเจนไร้ความพร่าเลือนแม้แต่น้อย—
【ภารกิจสำเร็จ】
【ค่าความชื่นชอบที่พระเอกกู้หมิงมีต่อโฮสต์เพิ่มขึ้นถึง 100 คะแนน】
【เงินรางวัล 100 ล้านหยวนโอนเข้าบัญชีแล้ว และฝากไว้ในบัญชีธนาคารส่วนตัวของโฮสต์เรียบร้อย】
ไป๋จือจือลืมตาขึ้น
เสียงของเป่าเป่าระบบดังก้องอยู่ในหัวเธอเป็นเวลาสองวินาที
จากนั้นก็ค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อย ราวกับควันสายหนึ่ง
เหมือนถูกอะไรบางอย่างพัดให้สลายไป
ไป๋จือจือนิ่งงันไปหนึ่งวินาที
100 ล้าน
เงินเข้าแล้ว
ภารกิจสำเร็จแล้ว
ดวงดาวนอกหน้าต่างพร่าเลือนเป็นจุดแสงในหางตาของไป๋จือจือ กระจัดกระจายเป็นกลุ่ม ๆ ราวกับแผ่นทองคำเปลวที่หลอมละลาย
แล้วเธอก็มองไม่เห็นอะไรอีก
แสงจันทร์ทอดลงบนผ้าขาวโปร่งในสวน
สายลมพัดผ่านเรือนยอดของต้นอู๋ถงฝรั่งเศส เกิดเสียงซู่ซ่าแผ่วเบา
บนกระจกบานใหญ่ของห้องหอ—
เงาของคนสองคนซ้อนทับกันจนกลายเป็นหนึ่งเดียว
……
หนึ่งปีครึ่งต่อมา
เมืองไห่เฉิง
จิ่นซิ่วฮวาถิง ชั้น 28 ห้อง 2802
บ่ายสองโมงครึ่ง
เครื่องปรับอากาศในห้องนั่งเล่นตั้งไว้ที่ 24 องศา พอดิบพอดี เป็นอุณหภูมิที่สบายที่สุดสำหรับทารก