แสงอุ่นส่องตกลงบนใบหน้าของกู้หมิง
สายตาของไป๋จือจือเริ่มจากแนวคิ้วของเขา แล้วค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงมา
สันคิ้วสูง
เส้นโค้งคมสะอาดราวกับถูกคนใช้มีดแกะสลักขึ้นมา
เบ้าตาลึกลงไปเล็กน้อย
ขนตาหนาแน่นจนทอดเงาจาง ๆ ใต้ดวงตา
สันจมูกโด่งเป็นสัน มองจากด้านข้างแล้วแนวเส้นตรงนั้นแทบจะใช้เป็นแบบฝึกวาดภาพได้เลย
ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อย
ริมฝีปากบนบางกว่า ส่วนริมฝีปากล่างอิ่มกว่า สีปากเข้มกว่าปกติอยู่หลายส่วนเพราะฤทธิ์สุรา
ความแดงระเรื่อที่แต้มอยู่บนริมฝีปาก เมื่อถูกแสงอุ่นส่องก็คล้ายผลเชอร์รีสุกจัด
สายตาของไป๋จือจือเลื่อนต่ำลงต่อ
คาง
แนวกราม
เส้นโค้งตึงกระชับและแข็งแกร่ง ถูกแสงอุ่นแต่งแต้มเป็นเงาคมชัด
แล้วก็…
ลูกกระเดือก
สายตาของไป๋จือจือหยุดอยู่ตรงนั้น
ไม่ขยับไปไหน
ลูกกระเดือกของเขาไม่ได้เด่นชัดเกินไป ไม่ได้ปูดนูนหรือเป็นเหลี่ยมคมจนเกินงาม หากแต่พอดิบพอดีอยู่บนลำคอขาวผ่องเรียวยาว เคลื่อนขึ้นลงเล็กน้อยตามจังหวะกลืน…
เดี๋ยวก่อน
เขาดื่มเหล้ามา
ใบหน้าแดงแล้ว
ผิวตรงลำคอขาวผ่องเจือสีชมพูจาง ๆ
ไป๋จือจือกลืนน้ำลาย
ตรงลูกกระเดือกนั่น…
แสงอุ่นส่องผิวบริเวณนั้นจนแทบโปร่งแสง มองเห็นรอยแดงจากเส้นเลือดฝอยละเอียดใต้ผิว
ไป๋จือจือนอนคว่ำอยู่ตรงนั้น ใบหน้าก็อยู่ใกล้เขามากแล้ว