แสงแดดลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านเข้ามา
ไม่ใช่แสงยามเช้าอ่อนโยนที่ผ่านการปรับให้นุ่มนวล แต่เป็นแสงแดดจ้าของเที่ยงวันตอนสิบสองนาฬิกา ร้อนแรงจนแทบแผดเผา สาดเฉือนเข้าไปในห้องนอนใหญ่ของห้อง 2801 ทีละริ้ว
ผ้าม่านโปร่งสีขาวพองขึ้นเล็กน้อยตามแรงลมจากเครื่องปรับอากาศ เงาแสงไหวระริกบนเพดาน ราวกับระลอกน้ำตื้น ๆ
เตียงมีขนาดใหญ่มาก
ที่นอนยางพารานำเข้าจากอิตาลีขนาด 2.2 เมตร ปูด้วยผ้าปูเตียงผ้าฝ้ายเส้นใยละเอียดสีเทาอ่อน ตอนนี้ยับยู่ยี่เป็นก้อน ผ้าห่มถูกถีบไปกองอยู่ปลายเตียง เหลือเพียงมุมหนึ่งพาดอยู่ริมเตียง ปิดท่อนล่างของกู้หมิงไว้
เขานอนตะแคง
แขนข้างหนึ่งงอรองอยู่ใต้ศีรษะ ส่วนอีกข้างวางพาดอยู่ข้างตัว
ท่อนบนเปลือยเปล่า
แสงเที่ยงวันตกกระทบบนผิวขาวผ่อง กล้ามเนื้อค่อย ๆ เผยแนวเส้นชัดเจนท่ามกลางแสงเงา ตั้งแต่หัวไหล่ แผงอก ไปจนถึงหน้าท้อง ส่วนโค้งงามที่ทอดยาวจากกระดูกไหปลาร้าลงไปสั่นไหวแผ่วเบาตามจังหวะลมหายใจ
บนแผ่นหลังของเขา—
มีรอยข่วนสีแดงจาง ๆ อยู่หลายรอย
เริ่มจากบริเวณสะบัก ไล้ไปตามแนวกระดูกสันหลัง คดเคี้ยวลงไปจนถึงเอว
บางรอยลึกกว่า รอยนูนขึ้นเล็กน้อยยังหลงเหลือความร้อนจากค่ำคืนที่ผ่านมา
บางรอยตื้นกว่า ละเอียดและยุ่งเหยิง ราวกับมีใครเผลอข่วนไว้ตอนกำลังร้อนรน
ขนตาของกู้หมิงไหวแผ่วเบาเมื่อแสงตกกระทบ ทว่าลมหายใจยังคงสม่ำเสมอและยาวลึก