หลี่เจี๋ยขมวดคิ้วเล็กน้อย
เธอฟังไม่ชัด
ไกลออกไปมีนักเรียนกลุ่มหนึ่งกำลังหัวเราะหยอกล้อกัน ส่วนโจวอี้หรานก็พูดเสียงเบาเสียจนหลี่เจี๋ยได้ยินเพียงคำว่า ‘ซื้อมา’ แว่ว ๆ
“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ?” หลี่เจี๋ยเอียงหน้าเข้าไปใกล้อีกนิด
แต่โจวอี้หรานไม่ได้พูดซ้ำ
เขาเพียงเลื่อนชานมสองแก้วไปทางหลี่เจี๋ยอีกหน่อย ท่าทางเหมือนกำลังเร่งให้เธอรับไปเสียที อย่าถามอะไรให้มากความ
แม้หลี่เจี๋ยจะไม่เข้าใจ แต่ก็ยื่นมือไปรับชานมสองแก้วนั้นตามสัญชาตญาณ
หยดน้ำเย็น ๆ จากแก้วชานมเกาะติดปลายนิ้วของเธอ
ไป๋จือจือยืนอยู่ด้านหลังหลี่เจี๋ยห่างออกไปครึ่งก้าว กอดหนังสือไว้แนบอก ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
เธอได้ยินชัดเจน
ทุกคำได้ยินชัดเจนหมด
‘ซื้อให้เธอกับไป๋จือจือ’
สมองของไป๋จือจือหมุนเร็วจี๋ในชั่วพริบตา เร็วพอ ๆ กับเครื่องยนต์เทอร์โบที่ทำงานถึง 6,000 รอบต่อนาที
โจวอี้หราน
ในเนื้อเรื่องเดิมไม่มีตัวละครคนนี้อยู่เลยนี่นา
เธอทะลุเข้ามาในเรื่องนี้ได้สองเดือนกว่าแล้ว ตัวละครสำคัญที่ปรากฏในเส้นเรื่องเธอจำได้ขึ้นใจ ไม่ว่าจะหลินเนี่ยนเนี่ยน ซ่งเหยา หรือเพื่อนร่วมชั้นของฟู่เสวี่ยเยี่ยน ทุกคนล้วนเป็นตัวละครประกอบที่ระบุไว้ในเนื้อเรื่องเดิม
แต่โจวอี้หรานล่ะ?
ในนิยายต้นฉบับไม่มีชื่อ ‘โจวอี้หราน’ อยู่เลยสักนิด
เป็นเพราะเธอเปลี่ยนทิศทางของเนื้อเรื่องเดิม จนกระตุ้นให้ตัวละครใหม่ปรากฏตัวและเกิดเส้นเรื่องใหม่ขึ้นมาหรือเปล่า?