เจียงเยียนฉือไม่เข้าใจ "กางเกงก็ต้องถอดด้วยเหรอ?"
"ไม่ ไม่..."
เหรินหยางพูดตะกุกตะกัก พี่ชายมีผิวโทนเย็นสีขาว กล้ามเนื้อที่ราบรื่นพอดีตัว สะท้อนเข้าตาเธอโดยตรง ชวนให้หลงใหลอย่างบอกไม่ถูก
เธอไม่รู้ว่าจะมองตรงไหนดี
พี่ชายตอนปกติดูผอมบาง แต่ไม่คิดว่าพอถอดเสื้อแล้ว ร่างกายจะสวยกว่าพระเอกสตรีมเมอร์สายเสี่ยวเอ้อร์ในเน็ตอีก
สมองของเหรินหยางเหมือนโปรแกรมตัดต่อ คลิปวิดีโอแนวเสี่ยวเอ้อร์ของเจียงเยียนฉือเล่นวนอยู่ในหัวโดยไม่มีปี่มีกลอง
ล่วงเกิน ๆ!
ปลายหูของเหรินหยางแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอพูดเสียงอู้อี้ "ฉันหมายถึง... ถ้าพี่ไม่ชอบเสื้อตัวนี้ ก็ไม่ต้องใส่อีกแล้ว"
"..." ที่แท้ก็หมายความแบบนี้นี่เอง
อากาศเต็มไปด้วยความเขินอาย
พอดีตอนนั้นเอง เสียงของเหรินหมิงจูดังมาจากหน้าประตูห้องฝึก
"พี่สาว อยู่ไหมคะ?"
เหรินหยางชะงัก เหรินหมิงจูมาทำไม...
เธอนึกถึงที่แม่กำชับตอนเที่ยงได้
ตระกูลเหรินไม่อยากเสียการแต่งงานกับตระกูลเจียงไป พอเห็นว่าเธอกับเจียงจั๋วไม่ลงเอย ก็คิดจะให้เหรินหมิงจูแต่งกับเจียงเยียนฉือแทน แถมยังมียาพอกหนึ่งให้ เธอเอาไปใส่ในน้ำชาของเจียงเยียนฉือ
พอนึกถึงภาพที่พี่ชายจะถูกเหรินหมิงจูทำลาย ความสูงหนึ่งแปดแปดของเจียงเยียนฉือตรงหน้าก็ดูเหมือนดอกไม้งามที่ต้องให้เธอปกป้อง
เธอปล่อยให้เหรินหมิงจูได้ใจไม่ได้!