เหรินหยางรู้สึกผิดจนก้มหน้าลงต่ำ
เซี่ยเวยเอ๋อร์เคยเห็นเธอมาก่อน และรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเจียงจั๋ว
ส่วนวันนี้เจียงเยียนฉือปฏิเสธงานเลี้ยงกับตระกูลเซี่ย โดยอ้างว่าจะไปกินข้าวกับแฟน
ถ้าเซี่ยเวยเอ๋อร์รู้ว่า “แฟน” ของเจียงเยียนฉือคือเธอ—
คู่หมั้นของน้องชายกลายเป็นแฟนของพี่ชาย เรื่องนี้ถ้าแพร่ออกไปก็ไม่ดีต่อชื่อเสียงของเจียงเยียนฉือเช่นกัน
เหรินหยางไม่ยอมก้มหัวให้ชีวิต
แต่ก็กราบชีวิตไปแล้วเรียบร้อย
อยู่ดีๆ ทำไมต้องมาเจอเซี่ยเวยเอ๋อร์ด้วยนะ!
ถ้าปฏิเสธตอนนี้ ก็เท่ากับพิสูจน์ว่าเจียงเยียนฉือโกหก หมายความว่าเขาไม่มีแฟน
แล้วเซี่ยเวยเอ๋อร์ที่เป็นคนหัวรั้นในเรื่องความรัก ก็จะยังวิ่งตามความรักจนตกหน้าผา
ท่านประธานเซี่ยจะยังแทงเจียงเยียนฉืออีก
โต้วเปา โต้วเปา
แผนที่ไร้ที่ติ ทำไมฉันถึงทำได้พรุนขนาดนี้ จะทำยังไงดี?
เหรินหยางกัดฟันแน่น แล้วซบหน้าลงไปในอ้อมอกของพี่ชาย
เธอเชื่อว่าเซี่ยเวยเอ๋อร์เป็นคนหยิ่งขนาดนี้ เมื่อเห็นคนที่ตัวเองแอบชอบมีแฟนแล้ว ต้องไม่มาตื้ออีกแน่ๆ
ส่วนเจียงเยียนฉือเข้าใจผิดคิดว่าเธอกลัว
เขาตบหลังน้องสาวเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยเวยเอ๋อร์ “เธอขี้อาย ขออภัยด้วย”
เซี่ยเวยเอ๋อร์นิ่งไป
เธอไม่เคยเห็นเจียงเยียนฉือในสภาพแบบนี้มาก่อน
มือใหญ่ที่นิ้วเรียวสวยนั้นวางอยู่ด้านหลังหัวของเด็กสาวในอ้อมกอด สายตาที่มองลงมาก็อ่อนโยนและนุ่มนวล