ท่าทางกราดเกรี้ยวดึงผม แล้วจ้องหลินเฟิงที่เมาได้ที่ถามด้วยความโมโหว่า "แกอธิบายให้ข้าคนนี้ฟังชัดๆ เลยนะ!"
"ติลบา อี้เฟย ต้ามี่มี่...คือใคร!!??"
ซูชิวซินที่ปกติสุขุมเยือกเย็นก็โกรธขึ้นมาด้วย!
"พี่ ฟังชื่อต้ามี่มี่นี่ก็รู้เลยว่าไม่ใช่คนดีแน่ๆ"
"อย่าปล่อยให้เขาหลับ...ต้องเค้นถามให้ได้ ฮึ!"
"ไอ้ขาหมูใหญ่นี่ ไม่ซื่อสัตย์เลย ฮึ!"
"ฉัน...ผัวะ!"
......
วันตรุษจีน พระอาทิตย์ขึ้นสูงโด่ง!
หลินเฟิงตื่นขึ้นอย่างงัวเงีย นวดขมับที่ยังปั่นป่วน
รู้สึกกรามก็ไม่ค่อยดี เนื้อตรงเอวก็ปวดหนึบ
ตบหัวแรงๆ "หืม? แฮงค์มันหนักขนาดนี้เลยเหรอ?"
"เสี่ยวเอ้อ! คงไม่ได้กินเหล้าปลอมมานะ!"
"ทำไมจับกรามแล้วรู้สึกบวมๆ!"
หรี่ตาเดินออกจากห้อง ตรงกับซูชิวซินที่กำลังช่วยต้าหยากับรองหยา ถักเปียอยู่
หลินเฟิงยิ้มร่า "สวัสดีปีใหม่!"
แต่ซูชิวซินกลับตวัดสายตาเย็นชา ไม่พูดจา เบะปาก แล้วถักเปียให้ต้าหยาต่อ
หลินเฟิงแปลกใจ ปกติซูชิวซินไม่ใช่แบบนี้ แม้กับคนอื่นจะไม่ยิ้มแย้ม
แต่กับเขาอ่อนโยนดุจสายน้ำ แถมยังเป็นช่วงปีใหม่
วันนี้ทำไมเย็นชาแบบนี้?
"เป็นอะไร? ฉันเมาแล้วมีเรื่องเหรอ?"
ตอนนั้น เด็กซ่าสองคนทำปากกว้าง เอามือลูบกราม ตะโกนหัวเราะ
"พี่! ขายหน้า ขายหน้า! ไอ้ขาหมูใหญ่ เจ้าชู้ไก่แจ้!"
รองหยาล้อหลินเฟิง ส่ายหัวไปมา "พี่! ไม่ซื่อ!"
"กินในจาน มองในหม้อ ในท้องมีแต่แผนชั่ว"