เตากีบม้าทั้งแปด ล้วนเป็นลายเตาเปลี่ยน
และแต่ละเตาก็แตกต่างกัน แดงสังเวย ฟ้าใส น้ำผึ้งเหลืองขี้ผึ้ง ทองเย็นสายหมอก จันทราโพล้เพล้ ดาวทอง ไหมทองหยก...
ล้วนเป็นลายเตาเปลี่ยนที่คลาสสิกและงดงาม
ในยุคหลังพวกนี้อาจจะเกลื่อนตลาด ตามสูตรตายตัว โรงงานเล็ก ๆ ก็เผาได้
บังเอิญ ความทรงจำชาติก่อนของหลินเฟิงชัดเจนแจ่มแจ้ง เคยเห็นแวบ ๆ มาสองสามครั้ง
มีสูตรเหล่านี้ อีกสิบปีข้างหน้า เขาคือเจ้าเดียว
ในปี 81 ลายเตาเปลี่ยนพวกนี้... เป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง!
ถ้าเอาพวกนี้ใส่ในกล่องของขวัญหรูหรา นั่นก็คือไพ่ตาย
ดีกว่าพวกที่โรงงานใหญ่ของรัฐส่งออกแลกเงินตราต่างประเทศเสียอีก!
เครื่องเคลือบขาวเซินซาน ต้องดังเป็นพลุแตก มูลค่าตลาดพลิกขึ้นกว่าสิบเท่าแน่!
หวังอันกั๋วกับหลี่ไป่ชวน เซี่ยโหวเฉากับซือหม่าจิ้น ดูชิ้นนี้ จ้องชิ้นโน้น อยากได้ไปหมด
สุดท้ายกอดไว้ไม่ยอมปล่อย สี่คนทะเลาะกันอีกหนหนึ่ง แทบจะถกแขนเสื้อลงมือชก!
ไม่ต้องแปลกใจ ยุคนี้ เพื่อโควตาสิ่งของต่าง ๆ ต่อยตีกันจนหัวแตกก็มี
หลินเฟิงรีบให้คนมาดึงสี่คนออก ตะโกนว่า “อา ใครไม่ใช่คนของเรา เชิญออกให้หมด!”
หลินเหล่าอู่พยักหน้า ไล่ชาวบ้านที่กำลังจ้อกันอย่างตื่นเต้นออกไปข้างนอก!
บางคนยังไม่ยอม คิดว่าไม่มีโอกาส เอากลับบ้านสักสองสามชิ้น
ช่วงตรุษจีน เอามาอวดหน้า
“ทำไมต้องไล่พวกเรา”
ชายหนุ่มร่างล่ำหน้าดำตะโกน
“นั่นน่ะสิ! พวกเราแค่ดูยังไม่ได้”
“ให้พวกเรากลับก็ได้ ให้ชิ้นหนึ่งสิ”