ซูชิวซินกำมือแน่น พี่รองของนางถูกจับมัดตัวกลับมา
ถูกแล้ว!
เด็กสาวที่ไม่มีหนังสือแนะนำตัว ตัวคนเดียวอยู่ข้างนอก ทำงานจรก็ไม่มีใครรับ
ลำบากไปทุกที่ ไร้ที่พึ่ง ไม่มีเงิน ไม่มีคูปอง จะพักจะกินก็เป็นปัญหา
เดือนกว่า ๆ มานี้ พี่รองของนางต้องทนทุกข์มามากแค่ไหนกัน!
คงไม่ได้ไปไกลเกินเขตอำเภอหลินเจียง
"พี่รอง! ข้าจะกลับไปดูพี่รอง!" เสียงของซูชิวซินสั่นสะท้าน
เวลานี้ สายตาของหลินต้าซานกลับแฝงแววทนดูไม่ได้และหลบเลี่ยง
หลินเฟิงมองออกว่า หลินต้าซานเป็นคนเก็บความรู้สึกไม่ได้ ต้องมีเรื่องที่ยังไม่ได้พูดแน่
"อารอง เล่าให้หมดเถอะ ยังมีเรื่องอะไรอีก?"
หลินเฟิงจับมือซูชิวซิน ส่งสายตาปลอบใจให้นาง
"อืม ข้าก็ได้ยินมานะ!"
"คือว่า... เอ่อ... ตั้งแต่เรื่องค่าสินสอดตอนนั้น ซูเซี่ยเหอก็ค่อนข้าง... จะไม่มีใครเอาอ่ะนะ!"
"เรื่องนี้รู้กันไปทั่ว ใคร ๆ ก็ไม่อยาก... เกี่ยวโยงกับเสี่ยวเฟิง"
"อีกอย่าง... กลัวว่าซูเซี่ยเหอจะหนีอีก พวกแม่สื่อที่เมื่อก่อนเหยียบธรณีประตูแทบพัง ก็ไม่มีใครมาเลย"
"ไอ้แก่ไม่ตายซูต้าเฉียงนั่น... เอ่อ... จับนางหมั้นให้ผู้หนึ่ง..."
พูดถึงตรงนี้ หลินต้าซานก็ลังเล มองไปทางซูชิวซิน
หลินเฟิงก็เข้าใจแล้ว ด้วยนิสัยขี้เหนียวเห็นแก่ตัวของซูต้าเฉียง เรื่องหมั้นหมายที่ตกลงครั้งนี้ ต้องมีปัญหาอะไรแน่
ซูเซี่ยเหอก็สวย น่าจะขายได้ราคาดี!
บางทีค่าสินสอดที่ให้อาจจะมากก็จริง แต่... คนผู้นั้น! ต้องมีตำหนิหรือข้อบกพร่องแน่นอน