พี่น้องห้าคนได้ยินเสียง รีบหยุดเล่นทันที
หันไปเห็นเป็นหลินเฟิง สีหน้าก็ดีใจขึ้นมาทันใด
"พี่เฟิง! พี่จะไปกับข้าจริงเหรอ?" หลินตงหน้าแดงก่ำตะโกน
"ข้าไม่ได้ไปเป็นเพื่อนเจ้า ข้าอยากไปดูแม่นางที่ชื่อเสี่ยวเจวียนต่างหาก!"
"นางมาเจอพวกเจ้าห้าพี่น้องนี่ ซวยแปดชั่วโคตรจริง ๆ"
"ถูกพวกเจ้าทำแบบนี้แล้วยังไม่ผูกคอตาย ข้านับถือนางว่าเป็นลูกผู้ชาย"
พี่น้องห้าคนเกาหัวอย่างอาย ๆ ไม่รู้จะพูดอะไร
ล้วนเป็นหนุ่มเลือดร้อน อยากเรียนวิธีจีบสาวของหลินเฟิง แต่กลับทำให้เรื่องวุ่นวายเสมอ
แม้ในชาติก่อนหลินเฟิงจะเป็นคนดี แต่ในยุคที่เรียบง่ายนี้ ทฤษฎีจีบสาวยังล้ำสมัยมาก
หลินตงถือเนื้อกว่าสิบชั่ง ยืนอย่างตื่นเต้นอยู่ข้างหลินเฟิง
พี่น้องอีกสี่คนก็อยากตามไปด้วย แต่ถูกหลินเฟิงส่งกลับ
"ที่บ้านยังมีกล่องของขวัญจากเตาเผาเครื่องเคลือบของเราอีกไหม?"
พี่น้องห้าคนทำเรื่องโง่ ๆ ไว้ไม่น้อย เนื้อสิบชั่งก็ยังไม่ปลอดภัย
หลินตงรีบตอบ: "มี!"
"ที่บ้านยังมีอีกห้าชุด บอกว่าไว้เป็นค่าสินสอดตอนไปสู่ขอ"
"ของแค่นั้นจะเป็นค่าสินสอดอะไรได้? ครั้งหน้าจะมีดีกว่านี้อีก"
"เจ้ากลับบ้านเทียมเกวียนลามา เอาติดไปให้หมด ต้องมีใจจริง เข้าใจไหม"
หลินตงเชื่องมาก รีบวิ่งกลับบ้าน
หลินเฟิงหันไปบอกพี่น้องอีกสี่คน "พวกเจ้าไปส่งไอ้เฒ่าจอมตะกละกลับบ้าน"
"พวกเจ้าอย่าไปเลย ห้าชายฉกรรจ์ยืนอยู่ตรงนั้น คนอื่นคงนึกว่ามาหาเรื่อง"