ไม่สนใจความวุ่นวายในบ้าน
ในตอนนี้ ตะวันขึ้นสูงโด่ง
ท่านเฮยตื่นจากเตียง ลืมตาขึ้นมาอย่างเลื่อนลอย
เพียงมองแวบเดียว เสียงร้องแหลมทะลุขีดจำกัดของปลาโลมาของท่านเฮยก็ดังทะลุเมฆในทันที
“อ๊า! อ๊า! เหวอ! อ๊า!”
ในน้ำเสียงเทเนอร์ของตัวเอง ท่านเฮยก็ตกใจจนฉี่ราด กลิ่นคาวเหม็นตลบฟุ้ง
ด้วยความตื่นตระหนก หัวใจของท่านเฮยแทบระเบิด ขนทั้งตัวลุกตั้ง สั่นระริกไม่หยุด
ในตอนนี้!
หัวเสือดุร้ายมหึมาอันหนึ่งแนบอยู่ข้างใบหน้าของท่านเฮย ใกล้จนเกือบถึงขั้นจูบ
ดวงตาเสือที่เยือกเย็นน่าสะพรึงกลัวจ้องเขม็งไปข้างหน้าอย่างไม่กระพริบ มองด้วยสายตากระหายเลือด!
ประจัญหน้ากับท่านเฮยที่เพิ่งตื่นนอนพอดี
ตาต่อตา สบตากันเข้า!
หลินเฟิงยังจงใจอ้าปากเสือออก เขี้ยวเสือแหลมคมที่น่าสะพรึงกลัวเล็งตรงไปที่คอของท่านเฮย!
มันก็คือความรู้สึกแบบ ตอนเพิ่งลืมตาตื่น มีพยัคฆ์ลายพาดกลอนตัวหนึ่งกระโจนเข้าใส่ ห่างเพียงนิดเดียวก็จะงับคอคุณได้แล้ว
ภาพน่าตื่นตะลึงอย่างยิ่ง ความรู้สึกถึงแรงกดดันอันนองเลือดเต็มเปี่ยม
เป็นความรู้สึกที่ ความตายอยู่แค่เอื้อม
ท่านเฮยรู้สึกดี!
หลังจากดิ้นรนอยู่บน "ขอบเหวแห่งความตาย" สามนาทีแล้ว ท่านเฮยก็ได้สติคืนมาในที่สุด
ตะเกียกตะกายอย่างลุกลี้ลุกลน ก้าวพลาดหล่นจากอีกด้านของเตียงลงกับพื้น
จากนั้น ก็มุดเข้าไปใต้เตียงโดยไม่ลังเล ไม่มีสุ้มเสียงใดอีก
ก็แค่เตียงนั่นยังสั่นไม่หยุด
นอนหลับตื่นขึ้นมา ลืมตาอย่างเลื่อนลอย เห็นพยัคฆ์ลายพาดกลอนตัวหนึ่งกำลังจ้องคุณเขม็ง