แต่ยังไม่ทันที่หลินเฟิงจะได้เพลิดเพลินกับการขัดหลังสักเท่าไหร่
ก็ถูกตีเบา ๆ เข้าที่หัว
หลินเฟิงหันขวับไปทันที สิ่งที่ปรากฏต่อสายตากลับเป็นใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความโกรธ
“คุณนี่เอง! ฟาไห่!”
ซูเซี่ยเหอยื่นมือออกมาตีหลินเฟิงอีกที
“หึ ทำไมจะเป็นฉันไม่ได้ล่ะ? แกยังกล้าคิดไม่ซื่อกับน้องสาวฉันอีกนะ”
“ฉันจะตัดมันทิ้งซะเลย”
ซูเซี่ยเหอพูดด้วยความเขินอาย กวาดตามองลงไปในถังน้ำโดยไม่ตั้งใจ
ร่างกำยำและเพรียวบางเต็มไปด้วยพละกำลังระเบิด
รูปร่างสามเหลี่ยมกลับด้านสมบูรณ์แบบ ซิกแพคเก้าชั้น และ...
หลินเฟิงรีบใช้มือบังไว้ “ฟาไห่ เธอยังจะบอกอีกว่าไม่ได้โลภเลอะร่างข้า!”
ซูเซี่ยเหอกลืนน้ำลาย ใบหน้าแดงจัดขึ้นไปอีก “หึ! แม่คนนี้อยากดูหรือไง!”
“ถ้าไม่เห็นว่าแกเหนื่อยเกินไป แม่คนนี้จะปรนนิบัติแกเรอะ!”
“หันไป ข้าจะถูหลังให้ ส่วนอื่นแกจัดการเอง”
หลินเฟิงหันหลังแต่โดยดี ดูก็ดูไปสิ ยังไงก็ต้องดู จะช้าหรือเร็วเท่านั้น ยังไงเขาก็หน้าด้าน
ซูเซี่ยเหอหยิบผ้าหนาขึ้นมา ขัดถูจากลำคอลงมาที่ไหล่ ไปจนถึงแผ่นหลังอย่างช้า ๆ
หลินเฟิงหรี่ตาลงอย่างมีความสุข
สิบกว่านาทีผ่านไป ซูเซี่ยเหอใบหน้าแดงก่ำ ตบบ่าหลินเฟิงเบา ๆ “ยื่นเท้าออกมา ฉันจะล้างให้”
หลินเฟิงลืมตาขึ้นมาด้วยความแปลกใจ ล้างเท้า??
ในยุคนี้ มีแต่ภรรยาเท่านั้นที่ล้างเท้าให้สามีหลังจากแต่งงาน
ที่นี่มีกฎเกณฑ์อยู่ คนรุ่นก่อนไม่ล้างเท้าให้รุ่นหลัง รุ่นหลังไม่ล้างเท้าให้รุ่นก่อน ลูกไม่ล้างเท้าให้พ่อ