ผ่านไปอีกวัน หลินเฟิงเติม "ส่วนผสม" ให้ดินพอร์ซเลนทั้งหมดเสร็จ และเริ่มการเผาดิบ
ครั้งนี้ปริมาณมาก หลินเฟิงตั้งใจจะเปิดเตาทั้งแปดพร้อมกัน แต่ละเตาเผาชุดเครื่องเคลือบสีขาวของขวัญ 150 ชุด
หักส่วนที่ส่งให้ห้างสรรพสินค้าและห้างประชาชน 900 ชุด ของท่านเฮย 100 ชุด
หักของเสียแล้ว น่าจะเหลือชุดเครื่องเคลือบสีขาวของขวัญอีก 50 ชุด
วันนี้คือวันที่เตรียมเผาอิฐ
หลินเอ้อโกว่กำลังขนถ่านหินสะอาดและฟืนชนิดต่างๆ เข้าโรงเตาเผาพอดี!
สองวันนี้หลินเอ้อโกว่คึกคักสุดๆ ไม่เพียงรับงานขนของให้โรงเตาเผา
ยังได้สานสัมพันธ์กับเซี่ยโหวเฉาและซือหม่าจิ้นด้วย
ถ่านหินสะอาดและฟืนต่างๆ เหล่านี้ ล้วนหาได้จากเส้นสายของห้างสรรพสินค้าและห้างประชาชน
หลินเอ้อโกว่จูงเกวียนลาล่อ พอเข้าโรงเตาเผา ก็วิ่งรี่มาหาหลินเฟิงทันที
ก้มตัวพูดประจบว่า "พี่เฟิง ถ่านหินสะอาดเที่ยวสุดท้ายแล้ว"
"ดี! ลำบากแล้ว" หลินเฟิงตบไหล่เขา
"ในเมืองมีข่าวอะไรบ้าง"
หลินเอ้อโกว่ถูมือ "พี่เฟิง ผมไปถามที่เกสต์เฮาส์ที่คุณบอกมา"
"เด็กหนุ่มคนนั้น ไปตั้งสิบกว่าวันแล้ว"
"อีกเรื่อง หลินหมานชาง หลินจื้อเฉียง และหลินโหย่วไฉถูกขังแล้ว"
"รวบรวมหลักฐานได้เยอะ ประเมินว่าคงขังสักแปดปีสิบปี"
"หลิวเฟิ่งเซียนเมียหลินหมานชาง เมื่อสองวันก่อนกลับไปบ้านพ่อตา"
"ได้ข่าวว่ายืมเงินมาไม่น้อย อยากช่วยลูกชาย"
"พี่เฟิง คุณว่าไอ้เฒ่าจิ้งจอกหลินหมานชาง จะแบกรับความผิดทั้งหมด เพื่อปกป้องหลินจื้อเฉียงไหม"