อวี้เย่ลงมือทำรวดเดียวหนึ่งชั่วโมง พอคนอื่น ๆ ตื่นขึ้นมา บ้านต้นไม้ก็เปลี่ยนโฉมไปโดยสิ้นเชิง
“พี่เย่ ทั้งหมดนี่พี่ทำคนเดียวเหรอ ทำไมไม่เรียกผมไปช่วยด้วย”
เจียงหยุนจี้ตื่นเป็นคนที่สอง พูดอย่างเกรงใจ
“ไม่เป็นไร เรื่องเล็ก”
อวี้เย่ยันลำต้นไม้ กระโดดลงมาจากชั้นสองสู่พื้นโดยตรง ท่าทางเท่และคล่องแคล่ว
“ยังขาดบันไดอีกอัน เราสองคนไปเก็บไม้มาเพิ่มอีกหน่อยไหม”
“ได้เลย ไปกัน”
เจียงหยุนจี้ก็เป็นหนุ่มตัวสูง 183 เหมือนกัน แถมตัวละครในละครของเขาก็มีออร่าแข็งแกร่ง
ภาพจำของคนทั่วไปที่มีต่อเขาคือเด็กหนุ่มสุดเฮี้ยว แต่ตอนนี้เดินตามข้างอวี้เย่เหมือนลูกน้องตัวน้อยที่เชื่อฟัง
คอมเมนต์:
【ภาพนี้ตลกอย่างบอกไม่ถูก】
【ขอแสดงความยินดีกับพี่เย่ที่ได้น้องชายเพิ่มอีกหนึ่งคน】
...
ลมบนเกาะแรง หลังดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าอุณหภูมิก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
หลายคนนอนหลับ ๆ อยู่ก็ถูกความหนาวปลุกให้ตื่น
สิ่งแรกที่เมิ่งฉีทำหลังตื่นคือเติมฟืนลงในกองไฟสองสามท่อน แล้วสายตาก็ถูกดึงดูดไปที่บ้านต้นไม้ที่ถูกปรับปรุงใหม่
ตอนนี้ทุกจุดเชื่อมต่อถูกมัดด้วยเชือกให้แน่นขึ้นแล้ว รอบด้านก็ปูใบไม้เพิ่มอีกหลายชั้น สุดท้ายยังมีหลังคาเพิ่มขึ้นมาด้วย
“ดีใช่ไหมล่ะ?”
อวี้เย่พอดีกอดกิ่งไม้กลับมา เข้ามาใกล้แล้วถาม
เมิ่งฉีพยักหน้ารัว ๆ “อื้ม”
มุมปากอวี้เย่ยกขึ้นจนกดไม่อยู่ “ฉันทำเอง”