ในที่สุดทุกคนก็ถ่ายรูปหมู่ร่วมกันหนึ่งใบ การถ่ายทำรายการตอนแรกก็จบลงเสียที
“เหนื่อยกันหน่อยนะคะทุกท่าน แล้วพบกันตอนถ่ายทำครั้งหน้าค่ะ”
“ทุกคนก็เหนื่อยกันเหมือนกันครับ”
“แล้วเจอกันนะ บ๊ายบาย~”
เหล่าแขกรับเชิญต่างก็กล่าวลาทีละคนกับทีมงานและแขกรับเชิญคนอื่น ๆ
เมิ่งฉีหยิบโทรศัพท์ขึ้นไปเก็บสัมภาระบนห้อง พอเปิดเครื่องก็ได้รับสายจากจงหยูทันที
“ฮัลโหล ที่รัก ฉันอยู่แถวบ้านพักที่พวกเธออยู่พอดี เดี๋ยวไปรับไปกินของอร่อยกันไหม”
ฟังดูแล้วจงหยูอารมณ์ดีมาก
เมิ่งฉีเปิดลำโพงโทรศัพท์แล้ววางไว้ ก่อนจะเก็บสัมภาระต่อ
“นับว่านายยังมีน้ำใจ วันนี้ฉันจะกินให้เต็มที่เลย”
“ได้ งั้นรอฉันนะ อีกสิบนาทีก็ถึงแล้ว”
“พี่คะ พี่ หนูคิดถึงพี่จะแย่แล้ว”
ถังชานชานพุ่งเข้ามากอดเมิ่งฉีทันทีที่ก้าวเข้าประตู
เมิ่งฉีว่า “ไม่ต้องมาเลย สามวันที่ผ่านมานายได้พัก แถมดูสิ หน้ากลมขึ้นมาอีกวงแล้ว”
เดิมทีพอกลับจากเกาะ เมิ่งฉีก็พาผู้ช่วยกลับมาทำงานได้แล้ว แต่เธอคิดว่าถังชานชานกว่าจะได้พักสักครั้งไม่ใช่เรื่องง่าย เลยให้เจ้าตัวเที่ยวต่ออีกวัน และนัดให้มารับเธอวันนี้
ถังชานชานหัวเราะ “ฮิ ๆ” “หนูไม่ได้เอาแต่พักนะพี่ หนูดูรายการด้วย พี่ซูเหอก็ดูเหมือนกัน พี่ไม่รู้หรอกว่าพอรายการออกอากาศแล้วกระแสดีขนาดไหน...”