หวานใจปัง ๆ กับพระเอกข้างบ้าน

ตอนที่ 46 ทำไมเขาถึงประจบประแจงแบบนี้

6 นาที· 1.3K คำ

ก่อนที่เท้าของเมิ่งฉีจะหนาวจนแข็ง ในที่สุดพวกเธอก็มาถึงโฮมสเตย์ พอลงจากรถแล้วร่างกายก็ยังสั่น “ตุบ ๆ ๆ” อยู่อีกพักใหญ่

“สวยจังเลย”

สิ่งที่เห็นตรงหน้าเรียกว่าโฮมสเตย์ก็จริง แต่ที่จริงแล้วดูคล้ายลานบ้านพักสไตล์ชนบทมากกว่า

ใกล้จะถึงเทศกาลปีใหม่แล้ว ในลานบ้านประดับโคมไฟและของตกแต่งกันอย่างคึกคัก บรรยากาศเฉลิมฉลองเต็มเปี่ยม

หน้าต่างของบ้านชั้นเดียวแต่ละหลังติดกระดาษตัดรูปติดหน้าต่างไว้ ควันจากปล่องไฟที่ลอยขึ้นมาอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของชีวิตในบ้าน

มีคนกวาดหิมะบริเวณหน้าบ้านไว้เป็นพิเศษ ส่วนที่อื่น ๆ หิมะยังทับถมสูงเป็นกอง

“ฉันขอเดินดูรอบ ๆ ก่อน ได้ไหม”

จากนั้นเมิ่งฉีก็วิ่งอย่างมีความสุขเข้าไปในกองหิมะ

ไม่คิดว่าหิมะจะลึกกว่าที่เห็น พอก้าวลงไปเท้าก็จมหายจนเลยเข่าทันที

อวี้เย่แซวได้ตรงจุดว่า “จะเดินก็เดินสิ จะคุกเข่าเดินทำไม”

เมิ่งฉีไม่ตอบ แต่แอบใช้สองมือปั้นก้อนหิมะขึ้นมา

“ระวังฉันจะกระโดดขึ้นไปตีแกนะ!”

เธอออกแรงสุดกำลังปาก้อนหิมะใส่อวี้เย่ เขาไม่คิดว่าเธอจะมาไม้นี้ จึงหลบไม่ทัน พอหันตัวหนี ก้อนหิมะก็แตกกระจายเต็มก้นพอดี

ชาวเน็ตรีบแคปภาพกันยกใหญ่

【ฮ่า ๆ ๆ เมิ่งฉีออกแรงไปขนาดไหนเนี่ย ปากยังเกร็งตามไปด้วยเลย】

【จะว่าไป อวี้เย่นี่ก็น่าตีจริง ๆ】

อวี้เย่โดนตีแล้วก็แก้แค้นทันที เขารีบย่อตัวปั้นก้อนหิมะ แถมใช้สองมือพร้อมกัน ปั้นได้ก้อนยักษ์ก็อุ้มแล้ววิ่งไล่ตามเมิ่งฉีไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป