อวี้เย่รีบพิมพ์ข้อความ: “ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ตอนนั้นรีบมากเลยไม่ทันเห็น”
เมิ่งฉีขี้เกียจฟังเขาแก้ตัว ยังไม่ทันรอให้พิมพ์จบก็ชิ่งหนีไปแล้ว
“เดี๋ยวพวกเราอยากไปทำอะไรกันดี?” เธอนั่งลงข้างจงหยู แล้วเอนตัวพิงอีกฝ่ายตามแรงเฉื่อย
【ฮ่า ๆ พี่เย่ นายซื่อบื้อไปแล้วหรือไง ทำอะไรผิดมาเหรอ ฉีฉีถึงไม่อยากสนใจนายแล้ว】
【ฉีฉี: ผู้ชายจะสำคัญกว่าเพื่อนสนิทได้ยังไง】
【สายตาน้อยใจของพี่เย่นั่น】
“ก็ต้องฟังเจ้าของวันเกิดสิ เธออยากไปไหนพวกเราก็ไปที่นั่น”
“ใช่ พวกเราไม่ค่อยรู้จักที่นี่ด้วย”
โจวจ้านหันไปพูดกับอวี้เย่ “อวี้เย่ นายพาพวกเรามาที่นี่ อย่างน้อยก็ช่วยแนะนำหน่อยสิ”
“รอเดี๋ยวนะ ฉันขอไปจัดการธุระนิดหน่อยก่อน”
พูดจบ อวี้เย่ก็ก้าวขึ้นบันไดทีละสามขั้น
ทีมงานกล้องยังตามไม่ทัน ร่างของเขาก็หายลับไปแล้ว
โจวจ้าน: “อะไรของเขา มีธุระด่วนอะไรถึงได้รีบขนาดนั้น”
จงหยูยักไหล่ “ใครจะไปรู้ อาจจะปวดฉี่มั้ง”
【ฮ่า ๆ ๆ ๆ จงหยู: แฟนของเพื่อนสนิทคือศัตรูตัวฉกาจที่สุดของฉัน】
“ฉันเห็นว่าที่นี่มีบ่อน้ำพุร้อนชื่อดังอยู่ ไปแช่น้ำพุร้อนกันไหม” อวี้รั่วเหยียนยื่นโทรศัพท์ให้ทุกคนดูพลางถาม
“ไม่ได้”
“ห้ามแช่น้ำพุร้อน”
เมิ่งฉีกับอวี้เย่ที่เพิ่งเดินลงมาพูดขึ้นพร้อมกัน
อวี้รั่วเหยียน: “ทำไมถึงแช่ไม่ได้ล่ะ?”
เมิ่งฉี: “...”
จะให้เธอพูดได้ยังไงว่า ถ้าต้องใส่ชุดว่ายน้ำ รอยจูบตรงหน้าอกกับรอยจูบตามจุดอื่น ๆ ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่ามีอีกหรือเปล่าก็จะถูกเปิดเผยหมดน่ะสิ