ได้ยินแต่เสียงแต่มองไม่เห็นภาพนี่ชวนให้ร้อนใจจริง ๆ คนในไลฟ์อยากรู้กันแทบแย่ว่าสองคนข้างบนกำลังทำอะไรกันอยู่
【พูดถึงเรื่องนี้แล้วฉันก็นึกออก ตอนเช้าภาพสุดท้ายไม่ใช่ตอนที่พี่เย่กำลังจะโดนตบหัวเหรอ ไม่รู้สุดท้ายพี่เย่โดนหรือเปล่า】
【ดูท่าทางสดชื่นเบิกบานของเขาแล้ว เหมือนจะไม่โดนนะ】
ไม่นานทั้งสองคนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วลงมา อวี้เย่ตั้งใจเก็บหลักฐานไว้ เชือกหมวกที่รัดแน่นจึงยังไม่ได้แกะออก
【ฮ่า ๆ ๆ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ฆ่าผัวชัด ๆ】
【พี่เย่ไปทำอะไรให้คุณหนูของเราโมโหอีกแล้วล่ะ】
【พี่เย่ดูอ้อนจัง กำลังรอให้ฉีฉีแก้เชือกให้อยู่เหรอ】
【โห พี่เย่ดูหน้าใสกิ๊งเลยนะ】
【ฉันเหมือนได้กลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิเลย】
【คอเต่า! ฉีฉีใส่เสื้อคอเต่า!】
【อ๊า งั้นฉันขอปล่อยข่าวลือว่าพี่เย่เขียนสตรอเบอร์รี่ให้เธอแล้วนะ!】
“เรียบร้อย ไปกันได้แล้ว”
เมิ่งฉีฝากสักยางเล็กไว้ให้ทีมงานช่วยดูแลชั่วคราว จากนั้นทุกคนก็พากันไปหาอะไรกินก่อน
วันนี้พวกเขากินหม้อไฟ พอมาถึงร้าน โจวจ้านคุยกับพนักงานอยู่สองสามคำ พนักงานก็พยักหน้าแล้วเดินไปจัดเตรียม
ทั้งห้าคนนั่งอยู่ในห้องส่วนตัว อวี้รั่วเหยียนนั่งตรงกลาง ส่วนคู่รักสองคู่ก็แยกกันนั่งคนละฝั่งอย่างรู้งาน
โจวจ้านกับอวี้เย่แข่งกันเหมือนใครสักคน เอาแต่คีบเนื้อใส่จานให้จงหยูกับเมิ่งฉีที่นั่งข้าง ๆ
ส่วนอวี้รั่วเหยียนก็ก้มหน้าก้มตากินไม่หยุด
【เห็นน้องสาวคุณปู่แล้วเหมือนเห็นตัวเองเลย รอบตัวมีแต่คู่รัก ส่วนฉันก็โสดอยู่คนเดียวตลอด】