“แต่ถึงจะเป็นแบบนิสัยของเธอ ก็ไม่น่าจะใช้เองหรอก หรือว่าตั้งใจเอาไปใช้ในการทดสอบปลายภาค? อย่าคิดเรื่องนี้เลยนะ! ผู้อาวุโสจางสั่งห้ามเด็ดขาด ไม่ให้ใช้ยาที่เหนือระดับของตัวเอง ถ้าโดนจับได้ขึ้นมา……”
จ้าวอีฮานส่ายหัว แล้วพูดว่า “นี่คนอื่นเพิ่งส่งมาให้ผม”
คำนี้ออกปากไป จางหลี่ก็ยกเสียงขึ้นทันที “ส่งให้เธอ? บ้าระบือ! ของแบบนี้ซื้อด้วยศิลาวิญญาณแค่ไม่กี่ร้อยไม่ได้หรอก!”
เห็นจางหลี่ตกใจโวยวายไม่หยุด จ้าวอีฮานก็ไม่พูดต่อ แค่ส่ายมืออย่างจำใจ แล้วเดินออกไปเอง
เขาตั้งใจว่าจะรอกลับไปแล้วค่อย ๆ ไล่เรียงดูว่า ใครมีความสามารถจะได้เม็ดโลหิตระดับหายาก? แถมยังใจกว้างส่งมาให้ฟรี ๆ ได้อีก? และยังมีสัมพันธ์ดีกับผู้อำนวยการจางอีก?
ส่วนเจ้าของเม็ดโลหิตเอง ไม่รู้เลยว่าของที่ส่งออกไปกลับสร้างความตกใจให้คนอื่นถึงเพียงนี้ ฉีหยวนในตอนนี้เดินมาถึงหน้าออฟฟิศแล้ว
ตรงกลางของสามวิทยาลัยสาธารณะ ตั้งอยู่อาคารสูงใหญ่สง่างามหลายหลัง
ที่นี่คือแกนกลางที่สำคัญที่สุดของสถาบันรวมทั้งหมด และก็คือศูนย์อำนาจที่แท้จริง
คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนเป็นระดับสูงของสามวิทยาลัยสาธารณะ อาทิ ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการ
ฉีหยวนถามสักหน่อยก็รู้ทันทีว่าออฟฟิศของผู้อาวุโสจางอยู่ไหน
เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น เสียงที่แก่ชราและอ่อนโยนก็ดังตอบมา “เชิญเข้ามา”
ฉีหยวนยิ้มเดินเข้าไป “ผู้อาวุโสจาง ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ไม่คิดเลยว่าท่านมาเป็นผู้อำนวยการอยู่ที่นี่”